شماره ۱۲۳ - خاک درت بمژگان خوش آنکه رفته باشم
شماره ۱۳۳ - خفتن نتوان درین گلستان
شماره ۱۴۹ - از می لعل بکف تا دو سه جامی داری
شماره ۱۵۰ - بصید جسته از دامی چه خوش میگفت صیادی
شماره ۱۵۸ - رفتند همرهان و تو در فکر منزلی
شمارهٔ ۵ - در خطاب بفلک دون پرور و مدح امیرالمؤمنین حیدر گوید
شمارهٔ ۱ - آغاز
شماره ۸ - در لجه ای که هیچ نشان از کران نبود
شماره ۹ - نگفتم عنچه دل هرگزم خندان نخواهد شد
شماره ۱۷ - آمد سپه بهار و شد لشکر دی
شماره ۴ - ز دار ملک جهان روی در کشید وفا
شماره ۱۲ - روز بس خرم و موسم ز همه خوبترست
شماره ۱۷ - عافیت رخت از جهان برداشت
شماره ۲۸ - طارم زر بین که درج در مکنون کرده اند
شماره ۲۹ - زیوری از نو بدین چرخ کهن بر بسته اند
شماره ۳۰ - زیوری نو باز بر سقف کهن بر بسته اند
شماره ۳۲ - ساقیا باده بده تا طرب از سر گیرند
شماره ۴۵ - قدر ترا مرتبه ای استوار
شماره ۶۰ - چه جرم است این بر آورده سر از دریای موج افگن؟
شماره ۶۸ - خسرو زرین سپر دوش شد اندر کمان