غزل ۳۵ - جان برلب است عاشق بخت آزمای را
غزل ۳۹ - دلبرا عمریست تا من دوست میدارم ترا
غزل ۴۰ - تا نظر سوی دو چشم تست یاران ترا
غزل ۴۱ - خبرت هست ؟ که از خویش خبر نیست مرا
غزل ۴۲ - نازنینا زین هوس مردم که خلق
غزل ۴۵ - دی غمزهٔ تو کرد اشارت به سوی لب
غزل ۴۷ - رسید باد صبا تازه کرد جان مرا
غزل ۴۹ - ترسم از بوی دل سوخته ناخوش گردد
غزل ۵۳ - بسی شب با مهی بودم کجا شد آن همه شبها
غزل ۵۴ - من و پیچاک زلف آن بت و بیداری شبها
غزل ۵۵ - زین سان که بکشتی بشکر خنده جهانی
غزل ۵۹ - تاب زلفت سر به سر آلودهٔ خون من است
غزل ۶۰ - تا گل از شرم رویت آب شود
غزل ۶۳ - زلف تو کژ پیچ پیچ هرسر موی کژت
غزل ۶۴ - با خیال زلف و رویت چشم من
غزل ۶۵ - زهی نموده از آن زلف و خال و عارض خواب
غزل ۶۷ - نرگس همه تن گل شد و در چشم تو افتاد
غزل ۶۸ - تمنای دلم کردی و دادم
غزل ۷۱ - چه کرد پیش رخت گل که گل فروش او را
غزل ۷۲ - جراحت جگر خستگان چه می پرسی؟