قصیده ۱۶ - فلک، ای دوست، ز بس بیحد و بیمر گردد
قصیده ۱۷ - سوخت اوراق دل از اخگر پنداری چند
قصیده ۱۸ - سر و عقل گر خدمت جان کنند
قصیده ۱۹ - ای دوست، دزد حاجب و دربان نمیشود
قصیده ۲۰ - دانی که را سزد صفت پاکی؟
قصیده ۲۱ - هفتهها کردیم ماه و سالها کردیم پار
قصیده ۲۲ - کارها بود در این کارگه اخضر
قصیده ۲۴ - ای شده شیفتهٔ گیتی و دورانش
قصیده ۲۶ - در خانه شحنه خفته و دزدان به کوی و بام
قصیده ۲۷ - نخواست هیچ خردمند وام از ایام
قصیده ۲۸ - نفس گفتست بسی ژاژ و بسی مبهم
قصیده ۳۰ - بد منشانند زیر گنبد گردان
قصیده ۳۲ - دزد تو شد این زمانهٔ ریمن
قصیده ۳۴ - پردهٔ کس نشد این پردهٔ میناگون
قصیده ۳۵ - گرت ای دوست بود دیدهٔ روشن بین
قصیده ۳۶ - تو بلند آوازه بودی، ای روان
قصیده ۳۷ - گردون نرهد ز تندرفتاری
قصیده ۳۸ - سود خود را چه شماری که زیانکاری
قصیده ۳۹ - ای شده سوختهٔ آتش نفسانی
قصیده ۴۰ - اگر روی طلب زائینهٔ معنی نگردانی