شماره ۱۵ - هستم ز می امید سرمست و بس است
شماره ۱۷ - هر کس ز حقیقت خبری داشته است
شماره ۱۸ - آن را که عطیه ازل در نظرست
شماره ۱۹ - خوابی که فروغ دین ازو جلوه گرست
شماره ۲۰ - آن را که ز دست بی زری پامال ست
شماره ۲۲ - ای آن که ترا سعی به درمان من ست
شماره ۲۳ - بسمل که سخن طراز مهرآیین ست
شماره ۲۴ - دانیم که آیین شکایت نه نکوست
شماره ۲۶ - غالب به سخن گرچه کست همسر نیست
شماره ۲۹ - تا موکب شهریار زین راه گذشت
شماره ۳۱ - ای کرده به آرایش گفتار بسیچ
شماره ۳۲ - گردیدن زاهدان به جنت گستاخ
شماره ۳۴ - غالب هر پرده ای نوایی دارد
شماره ۳۶ - این نامه که راحت دل ریش آورد
شماره ۳۹ - گر گرد ز گنج گهری برخیزد
شماره ۴۰ - ای آن که هما اسیر دامت باشد
شماره ۴۴ - آن کز اثر طمع نشانش آرند
شماره ۴۵ - چرگر که ز زخمه زخم بر چنگ زند
شماره ۴۶ - یارب نفس شراره خیزم بخشند
شماره ۴۷ - قانع نیم ار بهشت نیزم بخشند