شماره ۲۸۰ - حیف ست قتلگه ز گلستان شناختن
شماره ۲۸۲ - خوش بود فارغ ز بند کفر و ایمان زیستن
شماره ۲۸۳ - خیره کند مرد را مهر درم داشتن
شماره ۲۸۶ - خجل ز راستی خویش می توان کردن
شماره ۲۸۷ - تا ز دیوانم که سرمست سخن خواهد شدن؟
شماره ۲۹۰ - ای ز ساز زنجیرم در جنون نواگر کن
شماره ۲۹۲ - رشک سخنم چیست؟ نه شهد هوس ست این
شماره ۲۹۳ - سرشک افشانی چشم ترش بین
شماره ۲۹۴ - بالم به خویش بس که به بند کمند تو
شماره ۲۹۵ - عرض خود برد که رسوایی ما خیزد ازو
شماره ۲۹۶ - دولت به غلط نبود از سعی پشیمان شو
شماره ۲۹۷ - گستاخ گشته ایم غرور جمال کو؟
شماره ۲۹۹ - حق که حقست سمیع ست فلانی بشنو
شماره ۳۰۰ - هله من عاشق ذاتم تنه ناها یا هو
شماره ۳۰۱ - شاها به بزم جشن چو شاهان شراب خواه
شماره ۳۰۴ - گاهی به چشم دشمن و گاهی در آینه
شماره ۳۰۶ - چون زبانها لال و جانها پر ز غوغا کرده ای
شماره ۳۰۹ - دارم دلی ز غصه گرانبار بوده ای
شماره ۳۱۰ - سرچشمه خونست ز دل تا به زبان های
شماره ۳۱۱ - در زمهریر سینه آسودگان نه ای