شماره ۲۴ - نمی دانم چه افتادست قسمت از قدر ما را
شماره ۲۶ - ساقی بیار باده و بنواز عود را
شماره ۲۷ - مست از شراب عشق کن این عقل دوراندیش را
شماره ۲۸ - دمادم می دهد ساقی لبالب ساغر جان را
شماره ۲۹ - ساقی بمن آور قدح پیر مغانرا
شماره ۳۰ - وقت آن شد که می ناب دهی مستانرا
شماره ۳۱ - بسوخت آتش عشق تو زهد و تقوی را
شماره ۳۲ - هزار بار نمک ریخت بر جراحت ما
شماره ۳۳ - باده می ریزند صافی دم بدم در جام ما
شماره ۳۴ - از حد گذشت قصه درد نهان ما
شماره ۳۵ - ای چشم تو در شوخی سر فتنه دورانها
شماره ۳۶ - بیادت زنده ام، اینست مشرب
شماره ۳۷ - لب عالم منم،چه لب؟لب لب
شماره ۳۸ - «اسمعوا منی، یا اولی الالباب »:
شماره ۳۹ - ای از جمال روی تو تابنده آفتاب
شماره ۴۰ - ای رخ زیبای تو رشک مه و آفتاب
شماره ۴۱ - باده ارزان شد و زهاد خرابند و یباب
شماره ۴۲ - چند ازین افسانهای خاک و آب؟
شماره ۴۴ - سخنی می رود بوجه صواب
شماره ۴۶ - عاشقم، خسته ام، خراب و یباب