عرفان

گوهرهایی که با این برچسب نشانه‌گذاری شده‌اند.

۵۸۵۳۰ گوهر همه‌ی برچسب‌ها
قوامی رازی دیوان اشعار شمارهٔ ۱۱۶ - در ستایش و توحید خدای تعالی و درموعظت و نصیحت و مدح قطب الدین ابومنصور مظفربن اردشیر واعظ مروزی معروف به امیر عبادی گوید قوامی رازی دیوان اشعار شمارهٔ ۱۱۷ - از ترکیب بندی است در توحید و مناجات و پند و موعظت و منقبت پیغمبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلم قوامی رازی دیوان اشعار شمارهٔ ۱۱۸ - ترکیب بندی است که در توحید و زهد و پند و منقبت پیغمبر «ص» و امیرالمؤمنین «ع» و شیعیانش گفته قوامی رازی دیوان اشعار شمارهٔ ۱۱۹ - در توحید و مناجات ومنقبت پیغمبر «ص» و امیرالمؤمنین «ع» و مدح منتجب الدین حسین بن ابوسعد ورامینی «ره» گوید قوامی رازی دیوان اشعار شمارهٔ ۱۲۰ - در توحید و مناجات گوید لبیبی قطعات و قصاید به جا مانده شمارهٔ ۱ - قصیده لبیبی ابیات پراکنده در لغت نامه اسدی و مجمع الفرس سروری و فرهنگ جهانگیری و رشیدی شمارهٔ ۱۹ - به شاهد لغت مست، بمعنی شگوه و گله لبیبی ابیات پراکنده در لغت نامه اسدی و مجمع الفرس سروری و فرهنگ جهانگیری و رشیدی شمارهٔ ۴۹ - به شاهد لغت انگاره، به معنی جریده حساب و نامه اعمال لبیبی ابیات پراکنده در لغت نامه اسدی و مجمع الفرس سروری و فرهنگ جهانگیری و رشیدی شمارهٔ ۵۱ - به شاهد لغت باسک، بمعنی خمیازه لبیبی ابیات پراکنده در لغت نامه اسدی و مجمع الفرس سروری و فرهنگ جهانگیری و رشیدی شمارهٔ ۵۴ - به شاهد لغت زاج سور، بمعنی مهمانی و سوری که در حین زادن زن کنند لبیبی ابیات پراکنده در لغت نامه اسدی و مجمع الفرس سروری و فرهنگ جهانگیری و رشیدی شمارهٔ ۷۴ - به شاهد لغت ملنگ، به معنی بیهوش لبیبی ابیات پراکنده در لغت نامه اسدی و مجمع الفرس سروری و فرهنگ جهانگیری و رشیدی شمارهٔ ۸۲ - به شاهد لغت ویر، بمعنی یاد و حافظه لبیبی ابیات پراکنده در لغت نامه اسدی و مجمع الفرس سروری و فرهنگ جهانگیری و رشیدی شمارهٔ ۹۸ - به شاهد لغت کونده، بمعنی چیزی که از گیاه بافند چون دامی و کاه بدان کشند لبیبی ابیات پراکنده در لغت نامه اسدی و مجمع الفرس سروری و فرهنگ جهانگیری و رشیدی شمارهٔ ۱۰۴ - به شاهد لغت مستی بمعنی گله کردن لبیبی ابیات پراکنده در لغت نامه اسدی و مجمع الفرس سروری و فرهنگ جهانگیری و رشیدی شمارهٔ ۱۰۷ - به شاهد لغت فرسنگسار، به معنی سنگچین که بر سر راه‌ها برای نشان راه کنند، میلی که برای نشان فرسنگ ساخته باشند و آن را دروازه هزار گام نیز گویند سیدای نسفی غزلیات شماره ۱ - خداوندا بشوی از گرد بدنامی جبینم را سیدای نسفی غزلیات شماره ۲ - خداوندا رهایی ده ز بند درد پایم را سیدای نسفی غزلیات شماره ۵ - شاد کن از وصل یارب جان افگار مرا سیدای نسفی غزلیات شماره ۶ - به ابروی تو قسم یاد می کند دل ما سیدای نسفی غزلیات شماره ۷ - ز بیتابی گریزانست جان دردمند ما