عرفان

سیدای نسفی غزلیات شماره ۳۷ - ز بخت تیره بود تازه داغ لاله ما سیدای نسفی غزلیات شماره ۳۸ - بر داغ غوطه زد دل عشرت سرشت ما سیدای نسفی غزلیات شماره ۴۱ - هجرش آخر کرد خرم جان افگار مرا سیدای نسفی غزلیات شماره ۴۲ - ای به یادت چشمه زمزم در کاشانه‌ها سیدای نسفی غزلیات شماره ۴۳ - مشعل طور تجلیست دل انور ما سیدای نسفی غزلیات شماره ۴۴ - جانب ما دیده را وا کرده پوشیدن چرا سیدای نسفی غزلیات شماره ۴۵ - ز برق تیغ ابرویت فتاد آتش به کشورها سیدای نسفی غزلیات شماره ۴۶ - ای ز رویت درگرفته شمع‌ها در خانه‌ها سیدای نسفی غزلیات شماره ۴۷ - ماه من مست شراب ناب می بینم تو را سیدای نسفی غزلیات شماره ۴۸ - ای خاکمال سرو روان تو آب‌ها سیدای نسفی غزلیات شماره ۴۹ - نیست از تسبیح سیری سبحه زهاد را سیدای نسفی غزلیات شماره ۵۰ - خال لبت نشانده در آتش خلیل را سیدای نسفی غزلیات شماره ۵۱ - در دل ما گر نمی آیی به چشم ما بیا سیدای نسفی غزلیات شماره ۵۲ - نو خط من از پی دلهای بی حاصل بیا سیدای نسفی غزلیات شماره ۵۴ - ز خونم بعد کشتن شورش محشر شود پیدا سیدای نسفی غزلیات شماره ۵۵ - با بد و نیک جهان از بسکه همدوشیم ما سیدای نسفی غزلیات شماره ۵۶ - فتاده گوشه چشم تو تا به خانه ما سیدای نسفی غزلیات شماره ۵۷ - یارب از دارالشفای خود دوایی ده مرا سیدای نسفی غزلیات شماره ۵۸ - رویت گل سرسبد لاله زارها سیدای نسفی غزلیات شماره ۵۹ - خاک مجنون داد تا بر باد آه سرد ما