فصل بیست و هشتم - قال الجراّح المسیحی شرب عندی طایفةٌ
شماره ۱۰۲ - مبصّری که تواند خس از گهر بشناخت
شماره ۱۴۹ - دل بی طاقتم از روی غمت چون خجل است
شماره ۳۵۶ - عقل نه این دید نه آن باز گفت
شماره ۵۱۳ - پیرانه سرم کاری پیش آمد و مشکل شد
شماره ۵۵۶ - مکن چندین ملامت ای خردمند
شمارهٔ ۲۳۰ - وله ایضا
شماره ۲۷ - عاشق باشد ز شور خود مست و خراب
شماره ۱۷۸ - هرچند به ملک تن بود صاحب تاج
شماره ۳۰۴ - در معرفت آن که عشق بر عقل افزود
شماره ۵۷۳ - ای عشق، حیات جاودان همهای
شماره ۴۱ - هرگز نرسد رشحهٔ کامی به لب ما
غزل ۱۸۰ - خوش آنکه لاف هنر پیش بی هنر نزند
شماره ۳۲۶ - در کشور جان و ملکت دل
فصل سیم
شماره ۵۴٢ - ای افضل زمانه که در عرصه زمین
شماره ۴۴۶ - گفتم بجهم ز زلف جانانه بعقل
شماره ۷ - کید حسود اگر به مثل کوه آهنست
شماره ۴۵ - گفتی که به عقل باش کاین رسوایی است
شماره ۵۹ - گویند مرا چرا شدی سودایی