عقل

مولوی غزلیات غزل ۱۸۲ - در میان عاشقان، عاقل مبا مولوی غزلیات غزل ۴۸۳ - هر آن که از سبب وحشت غمی تنهاست مولوی غزلیات غزل ۹۰۵ - شدم ز عشق به جایی که عشق نیز نداند مولوی غزلیات غزل ۹۳۷ - فراغتی دهدم عشق تو ز خویشاوند مولوی غزلیات غزل ۱۲۷۰ - مستی امروز من نیست چو مستی دوش مولوی غزلیات غزل ۱۲۸۶ - شنو ز سینه ترنگا ترنگ آوازش مولوی غزلیات غزل ۱۶۴۰ - گر تو خواهی که تو را بی­‌کس و تنها نکنم مولوی غزلیات غزل ۱۹۵۷ - هست عاقل هر زمانی در غم پیدا شدن مولوی غزلیات غزل ۲۲۰۹ - ای زرویت تافته در هر زمانی نور نو مولوی غزلیات غزل ۲۷۷۷ - شاد آن صبحی که جان را چاره آموزی کنی مولوی غزلیات غزل ۳۰۸۷ - اگر تو همره بلبل، ز بهر گلزاری مولوی دفتر اول بخش ۹۸ - در بیان این حدیث کی ان لربکم فی ایام دهرکم نفحات الا فتعر ضوا لها مولوی دفتر سوم بخش ۱۵ - روان شدن خواجه به سوی ده مولوی دفتر سوم بخش ۱۷۵ - فرق میان دانستن چیزی به مثال و تقلید و میان دانستن ماهیت آن چیز مولوی دفتر سوم بخش ۱۸۵ - رو نهادن آن بندهٔ عاشق سوی بخارا مولوی دفتر سوم بخش ۱۸۶ - در آمدن آن عاشق لاابالی در بخارا وتحذیر کردن دوستان او را از پیداشدن مولوی دفتر چهارم بخش ۷۵ - قصهٔ آنک کسی به کسی مشورت می‌کرد گفتش مشورت با دیگری کن کی من عدوی توم مولوی دفتر چهارم بخش ۸۱ - بیان رسول علیه السلام سبب تفضیل و اختیار کردن او آن هذیلی را به امیری و سرلشکری بر پیران و کاردیدگان مولوی دفتر چهارم بخش ۱۱۱ - تفسیر این آیت کی و ما خلقنا السموات والارض و ما بینهما الا بالحق نیافریدمشان بهر همین کی شما می‌بینید بلک بهر معنی و حکمت باقیه کی شما نمی‌بینید آن را مولوی دفتر چهارم بخش ۱۲۴ - بیان آنک مجموع عالم صورت عقل کلست چون با عقل کل بکژروی جفا کردی صورت عالم ترا غم فزاید اغلب احوال چنانک دل با پدر بد کردی صورت پدر غم فزاید ترا و نتوانی رویش را دیدن اگر چه پیش از آن نور دیده بوده باشد و راحت جان