غزل ۲۱۷۷ - خزان عاشقان را نوبهار او
عقیدهٔ دیوانهای درباره دو عالم
قصیدهٔ شمارهٔ ۳۹ - در مدح خواجه عمید ثقةالملک، طاهر
شمارهٔ ۴۸۵ - صاحب به حکیم اسبی وعده کرد در تقاضای آن این قطعه را گفته
قصیدهٔ شمارهٔ ۷۳ - دروصف زورق
غزل ۲۷۴ - مآلکار چه بیندکسی نظر به هوا
قصیدهٔ شمارهٔ ۲۷ - در مدح مهد کبری و ستر عظمی و تخلص در مدح شاهنشاه غازی ناصرالدین شاه خلدلله ملکه
قصیدهٔ شمارهٔ ۲۸۲ - در مدح شاهزاده آزاده شجاع السلطنه مرحوم حسنعلی میرزا طابالله ثراه فرماید
غزل ۱۰۸ - نعل در آتش نهد دیوانه من سنگ را
غزل ۳۷۳ - ز روی آتشینش حیرتی رو داد آتش را
غزل ۶۰۴ - ز گریه سرکشی افزود آن پریوش را
غزل ۸۹۲ - نه حبابم که شود زود ز جان سیر در آب
غزل ۱۸۹۲ - با آب خضر آن خط شبگون برابرست
غزل ۱۹۰۵ - باغ و بهار چشم پر آب من آتش است
غزل ۲۸۸۹ - خط مشکین او سودای عنبر را به جوش آرد
غزل ۴۶۵۰ - زمی شد چهره آن مهرعالمتاب روشنتر
غزل ۵۴۲۰ - خاک را از آب روی خود گلستان می کنم
شماره ۴۸۱ - می کند آتش زبان دفع گزند خویشتن
شمارهٔ ۱۴۶ - مدح امیر ابونصر پارسی
بخش ۱۲ - بر آتش بود عود در گلخنش