رباعی ۱۹۶ - دردا که درین زمانهٔ پر غم و درد
رباعی ۲۰۰ - من زنده و کس بر آستانت گذرد
رباعی ۲۱۰ - قدت، قدم ز بار محنت خم کرد
رباعی ۲۳۹ - هوشم نه موافقان و خویشان بردند
رباعی ۲۵۵ - در چنگ غم تو دل سرودی نکند
رباعی ۲۷۵ - عاشق که غمش بر همه کس ظاهر بود
رباعی ۲۷۷ - زان ناله که در بستر غم دوشم بود
رباعی ۲۸۰ - بخشای بر آنکه جز تو یارش نبود
رباعی ۲۸۶ - هر کو ز در عمر درآید برود
رباعی ۲۸۷ - عاشق که غم جان خرابش نرود
رباعی ۳۰۲ - ار کشتن من دو چشم مستت خواهد
رباعی ۳۲۶ - گفتم: چشمم، گفت: براهش میدار
رباعی ۳۵۷ - نوروز شد و جهان برآورد نفس
رباعی ۳۵۸ - دارم دلکی غمین بیامرز و مپرس
رباعی ۳۷۸ - آتش به دو دست خویش بر خرمن خویش
رباعی ۴۱۸ - دیریست که تیر فقر را آماجم
رباعی ۴۵۸ - بیمهری آن بهانهجو میدانم
رباعی ۴۸۹ - شمعم که همه نهان فرو میگریم
رباعی ۴۹۳ - ببرید ز من نگار هم خانگیم
رباعی ۴۹۷ - افتاده منم به گوشهٔ بیت حزن