رباعی ۳۴۱ - ای مفلس ما ز مجلس خرم تو
رباعی ۳۴۳ - چون موی شدم ز رشک پیراهن تو
رباعی ۴۰۷ - گر من چو تو سنگین دل و ناخوش خومی
رباعی ۴۱۷ - بر خاک نهم پیش تو سر گر خواهی
غزل ۲۵ - ای سرخ گشته از تو به خون روی زرد ما
غزل ۱۰۳ - به طوف کعبه من خاکسار خواهم رفت
غزل ۱۲۱ - چشم او قصد عقل و دین دارد
غزل ۱۷۳ - در اول عشق و جنون آهم ز گردون بگذرد
غزل ۲۷۰ - عشق ما پرتو ندارد ما چراغ مردهایم
غزل ۲۷۵ - این بس که تماشایی بستان تو باشم
غزل ۳۲۵ - هست هنوز ماه من چشم و چراغ دیگران
غزل ۳۴۷ - تو پاک دامن نوگلی من بلبل نالان تو
غزل ۳۶۲ - خوشا در پای او مردن خدایا بخت آنم ده
شمارهٔ ۲۵ - ماه نا تمام
شمارهٔ ۳۹ - دریغ از جان قلی
در ستایش شاه غیاثالدین و شهزادگان
در سوگواری قاسمبیگ قسمی
رباعی ۶۲ - گر درخور مهرم احترامی بودی
رسیدن ناظر به کوهی که سنگ و شیشهٔ سپهر را شکستی و پلنگش در کمینگاه گردون نشستی
رفتن شاهزاده منظور به شکار و باز را بر کبک انداختن و شام فراق ناظر را به صبح وصال مبدل ساختن