شمارهٔ ۱۴ - در تغزل
بخش ۱۶ - در فضیلت کلام موزون که هر نوع از آن بحریست مشحون به لآلی مکنون و جواهر گوناگون
بخش ۱۸ - وزیدن نسیم سحری بر زلیخا و نرگس خوابناکش را گشادن و از خیال شبانه غنچه وار خون به دل فرو خوردن و مهر بر لب نهادن
بخش ۲۶ - دیدن زلیخا عزیز مصر را از شکاف خیمه و فریاد برداشتن که این نه آن کس است که من در خواب دیده ام و سالها محنت محبتش کشیده ام
بخش ۴۰ - تربیت کردن زلیخا یوسف را علیه السلام و خدمتگاری نمودن وی مر او را به آنچه دسترس وی بود
بخش ۵۲ - درآوردن زلیخا یوسف را علیه السلام به خانه هفتم و بذل کردن مجهود در نیل مقصود و گریختن یوسف و ماندن زلیخا در تحیر و تأسف
بخش ۱۹ - غمازی کردن غمازان پیش لیلی که مجنون عهد دیگر کرده است و دختر عم را به عقد نکاح درآورده است
بخش ۱۶ - در اشارت به حسن
بخش ۱۴ - در انتقال از عالم وجد و شوق دورجوع به مطلب بر مشرب اهل ذوق گوید
دوبیتی ۲ - اگر خواهی بسوزانی جهان را
دوبیتی ۷ - دلم در نزد جانان است امشب
دوبیتی ۹ - سوار خنگ خوشرفتارم امشب
دوبیتی ۲۳ - هر آن کس عاشقست از دور پیداست
دوبیتی ۳۸ - صبا دوشم ز جانان این خبر داد
دوبیتی ۵۰ - سحر، دل نالههای زار میکرد
دوبیتی ۵۴ - سر و زلف تو آشوب جهان شد
چشم فیروزه گون
دلدادگان من (اقتباس از ترانه های بیلیتس)
غزل ۵ - ز روی مهر اگر روزی ببینی یک دو شیدا را
غزل ۲۰ - زان پیشتر که عقل شود رهنمون مرا