غنایی

هلالی جغتایی غزلیات غزل ۳۰ - به نام ایزد، میان مردمان آن تندخو با ما هلالی جغتایی غزلیات غزل ۵۲ - ز باغ عمر عجب سرو قامتی برخاست هلالی جغتایی غزلیات غزل ۶۵ - این همه لاله، که سر بر زده از خاک منست هلالی جغتایی غزلیات غزل ۷۲ - این تازه گل، که می رسد، از بوستان کیست؟ هلالی جغتایی غزلیات غزل ۷۳ - من با تو یک دلم، سخن و قول من یکیست هلالی جغتایی غزلیات غزل ۸۹ - مرا به باده، نه باغ و بهار شد باعث هلالی جغتایی غزلیات غزل ۱۱۴ - افروخت رنگت از می و دلها کباب شد هلالی جغتایی غزلیات غزل ۱۱۵ - تا از فروغ روی تو گل کامیاب شد هلالی جغتایی غزلیات غزل ۱۲۸ - دلم، پیش لبت، با جان شیرین در فغان آمد هلالی جغتایی غزلیات غزل ۱۲۹ - نگسلد رشته جان من از آن سرو بلند هلالی جغتایی غزلیات غزل ۱۳۲ - جان من، بهر تو از جان بدنی ساخته اند هلالی جغتایی غزلیات غزل ۱۳۸ - عاشقان، هر چند مشتاق جمال دلبرند هلالی جغتایی غزلیات غزل ۱۴۳ - خوبرویان، چون به شوخی قصد مرغ دل کنند هلالی جغتایی غزلیات غزل ۱۴۵ - جای آنست که شاهان ز تو شرمنده شوند هلالی جغتایی غزلیات غزل ۱۴۷ - شیرین دهنا، این همه شیرین نتوان بود هلالی جغتایی غزلیات غزل ۱۵۴ - ماه من، زلف شب قدرست و رویت روز عید هلالی جغتایی غزلیات غزل ۱۸۹ - قد تو عمر درازست و سرو گلشن ناز هلالی جغتایی غزلیات غزل ۲۰۴ - گر گذر افتد، چو باد صبح، بر خاک منش هلالی جغتایی غزلیات غزل ۲۰۷ - ای شاه حسن، جور مکن بر گدای خویش هلالی جغتایی غزلیات غزل ۲۱۴ - ما که از سوز تو در گریه زاریم چو شمع