فناپذیری

گوهرهایی که با این برچسب نشانه‌گذاری شده‌اند.

خیام رباعیات رباعی ۹۵ - یاران موافق همه از دست شدند خیام رباعیات رباعی ۱۳۳ - هر یک چندی یکی برآید که منم خیام رباعیات رباعی ۱۵۱ - از تن چو برفت جان پاک من و تو فردوسی پادشاهی شاپور پسر اردشیر سی و یک سال بود بخش ۳ - همی بود شاپور با داد و رای مولوی غزلیات غزل ۱۳۱۷ - آن میر دروغین بین، با اسپک و با زینک مولوی غزلیات غزل ۱۸۷۲ - ای در غم بیهوده رو کم ترکوا برخوان عطار نیشابوری بیان وادی استغنا حکایت مردی که پسر جوانش به چاه افتاد سنایی غزنوی رباعیات رباعی ۱۸۶ - ای خورشیدی که نورت از روی امید ناصرخسرو قصاید قصیده ۱۸۲ - بشنو که چه گوید همیت دوران باباطاهر عریان همدانی دوبیتی‌ها دوبیتی ۳۲۲ - همه دل ز آتش غم سوتنی بی خاقانی قطعات شماره ۲۹۵ - ای پور ز خاقانی اگر پند پذیری سعدی مثنویات شماره ۷ - یکی را دیدم اندر جایگاهی عطار نیشابوری بخش شانزدهم الحکایه و التمثیل عطار نیشابوری باب بیست و دوم: در روی به آخرت آوردن و ترك دنیا كردن شماره ۵ - دیدی تو که محنت زده و شاد بمرد عطار نیشابوری باب بیست و سوم: در خوف عاقبت و سیری نمودن از عمر شماره ۵۶ - چون رفتن جان پاک آمد در پیش عطار نیشابوری باب بیست و چهارم:درآنكه مرگ لازم وروی زمین خاك رفتگانست شماره ۲۱ - چون رفت ز جسم جوهر روشن ما عطار نیشابوری باب بیست و پنجم: در مراثی رفتگان شماره ۴ - پیمانهٔ خاک گشت آن چشمهٔ نوش عطار نیشابوری باب چهل و چهارم: در قلندریات و خمریات شماره ۵۵ - جانا گل بین جامهٔ چاک آورده عطار نیشابوری باب چهل و چهارم: در قلندریات و خمریات شماره ۶۴ - زهرست غم این دل غمناک همه عطار نیشابوری باب چهل و پنجم: در معانیی كه تعلق به گل دارد شماره ۴۲ - غنچه که چو پسته لب شود خندانش