غزل ۵۵۸ - وجود صورت و معنی ز جود ما باشد
غزل ۷۵۴ - واحد به صفات کثرت آمد
رباعی ۲۱۹ - والله به خدا که ما خدا می دانیم
دوبیتی ۲۶۹ - ظهوری لم یزل ذاتی بذاتی
فصل اندر صُنع و قدرت
۱۰- ابواحمد المظفّر بن احمدبن حمدان، رضی اللّه عنه
غزل ۴۱۹۳ - هردم نه بی سبب دل ما رقص می کند
غزل ۶۱۳۰ - عاصیان را گریه از شرم گناه آرد برون
بخش ۳ - در بیان اینکه آدمی بواسطه شرافت و گوهر فطرت و خاتمه در تعداد بحسب جسم، امانت عشق را قابل آمد و جمال کبریائی را آئینۀ مقابل ولقد کرمنا بنی آدم.... و فض
شماره ۳۸۲ - مرو درو که محیطی ست عشق پر تمساح
شماره ۶۳۶ - راز سر بسته اگر راست نمی‌گویم باز
شماره ۷۷۰ - با تو پیوندست ما را از ازل
شماره ۲۵ - بر جهان دیدم که از مشرق برآوردند سر
شماره ۱۸۵ - انکه جان یابم از از انفاس خوشش هر نفسی
بخش ۱۴۴ - در بیان آنکه عاشقان را مرگ عروسی است و وصال کلی زیرا مرگ ظهور آن عالم است و فنای این عالم و ایشان شب و روز در آن کاراند و پیشۀ ایشان این است و چون مرگ این معنی را بکمال میرساند پس مرگ را از جان خواهان باشند. صحابه رضی اللّه عنهم از این روی برهنه برابر شمشیر و تیر میرفتند و در این معنی میفرماید حق تعالی که فتمنوا الموت ان کنتم صادقین ودر تقریر آنکه چون اولیا را آن جهان باقی بیزوال ملک شد، پادشاه حقیقی ایشان باشند و پادشاهی این عالم پیش پادشاهی آن عالم لعب و خیال باشد. چنانکه کودکان در محله یکی پادشاه و یکی حاجب میشود آخر کودکان این لعب را از جدی دزدیده‌اند. همچنین زینتها و آئینهای این عالم را همه از آن عالم دزدیده‌اند، چنانکه میفرماید انما الدنیا لهوو لعب و زینة. پس احوال این پادشاه
شماره ۴۴۲ - ز خلوتخانه وحدت چو بنهادی قدم بیرون
شماره ۶٩۶ - مقصود کاخ و صفه و ایوان نگاشتن
شمارهٔ ۱۷۸ - الاسرار
شماره ۶۱ - آنجا که نه کون و نه مکان در گنجد
شماره ۳۵۹ - تنگست حرم سر زخرابات برآرید
دسترسی سریع
صفحات برجسته
گشت و گذار
با گوهرین
۱۳۹۵ - ۱۴۰۵
