بخش ۱۲۵ - جواب گفتن انبیا طعن ایشان را و مثل زدن ایشان را
بخش ۱۶۱ - دویدن آن شخص به سوی موسی به زنهار چون از خروس خبر مرگ خود شنید
بخش ۲۰ - در بیان آنک حکما گویند آدمی عالم صغریست و حکمای اللهی گویند آدمی عالم کبریست زیرا آن علم حکما بر صورت آدمی مقصور بود و علم این حکما در حقیقت حقیقت آدمی موصول بود
بخش ۲۱ - تفسیر این حدیث کی مثل امتی کمثل سفینة نوح من تمسک بها نجا و من تخلف عنها غرق
بخش ۴۱ - نشان خواستن عبدالمطلب از موضع محمد علیهالسلام کی کجاش یابم و جواب آمدن از اندرون کعبه و نشان یافتن
بخش ۶۷ - فرستادن اسرافیل را علیهالسلام به خاک کی حفنهای بر گیر از خاک بهر ترکیب جسم آدم علیهالسلام
بخش ۱۵۱ - دو بار دست و پای امیر را بوسیدن و لابه کردن شفیعان و همسایگان زاهد
بخش ۲ - سال سایل از مرغی کی بر سر ربض شهری نشسته باشد سر او فاضلترست و عزیزتر و شریفتر و مکرمتر یا دم او و جواب دادن واعظ سایل را به قدر فهم او
بخش ۸ - در عموم تاویل این آیت کی کلما اوقدوا نارا للحرب
بخش ۳۶ - در آمدن مصطفی علیهالسلام از بهر عیادت هلال در ستورگاه آن امیر و نواختن مصطفی هلال را رضی الله عنه
بخش ۲ - نعت پیغمبر اکرم (ص)
فی فضیلة امیرالمؤمنین عمر رضی الله عنه
قصه رانده شدن آدم از بهشت
حکایت موسی و قارون
غزل ۲۳۵ - خیز تا در صف عقل و عافیت جولان کنیم
قصیدهٔ شمارهٔ ۲۸ - هر چه حق باشد بی حجت و برهان نیست
در چگونگی شبی که پیغمبر بر آسمان بر شد
شمارهٔ ۱۰۲ - مطلع سوم
شماره ۹۹ - چون قهر الهی امتحان تو کند
غزل ۳۵۲ - در عشق اگر زبان تو با دل یکی شود