نقد اجتماعی

مولوی فیه ما فیه فصل بیستم - شریف پای سوخته گوید مولوی فیه ما فیه فصل سی و سوم - دیدمش بر صورت حیوان وحشی و علیه جلد الثعلب مولوی فیه ما فیه فصل چهل و دوم - سیف البخاری راح الى مصرکل احد یحبّ المرآة جامی دفتر اول بخش ۲۶ - در ذکر قلبی آنان که دم از ذکر قلبی زنند و بر خود علامات آن نصب کرده آن را از قبیل ذکر خفیه شمارند و ندانند که آن نیز حکم ذکر جهر دارد بلکه ذکر جهر نیز از آن بهتر است زیرا که در ذکر جهر اصل ذکر متحقق است و احتمال غیر آن ندارد به خلاف ذکر خفیه جامی دفتر اول بخش ۶۶ - حکایت ساده دلی که در خواب دزد جامه ها و دستارش ببرد و ازارش گذاشت و او ازار از پای کشید و در سر بست تا سرش برهنه نباشد جامی دفتر اول بخش ۷۲ - انتقال از نکوهش شعر و سخنوری به مذمت شعرای روزگار جامی دفتر اول بخش ۸۱ - در بیان آنکه مراد به انسان کمل افراد انسان است نه اناسی حیوانی که اولئک کالانعام بل هم اضل در شأن ایشان است جامی یوسف و زلیخا بخش ۷۲ - شکایت از فلک پر نکایت که اژدهاوار گرد عالمیان حلقه کرده و همه را به دایره تصرف خود درآورده بر یکی زخم زند و بر دیگری زهر افکند نه هیچ از دست رفته را با وی دست ستیز و نه هیچ از پای افتاده را از وی پای گریز جامی سلسلةالذهب بخش ۱۰ - خرسی از حرص طعمه بر لب رود حکیم نزاری غزلیات شماره ۲۲۲ - چون بخواند حاسدم آتش پرست حکیم نزاری غزلیات شماره ۲۸۰ - ز مستی تا دل آرامم برفته ست حکیم نزاری غزلیات شماره ۳۳۰ - ایبها العشّاق این کار به آسانی نیست حکیم نزاری غزلیات شماره ۵۲۷ - جماعتی که به اصرار جهل منسوبند سعدالدین وراوینی باب اول خطاب ملک زاده با دستور کمال‌الدین اسماعیل رباعیات شماره ۲۵۰ - هر سال شکوفه سیم چندان بارد کمال‌الدین اسماعیل رباعیات شماره ۴۳۶ - در طبع تو ناکسی و در دست تو زر کمال‌الدین اسماعیل قطعات شمارهٔ ۱۸ - ایضا له کمال‌الدین اسماعیل قطعات شمارهٔ ۱۲۸ - ایضا له قدسی مشهدی رباعیات شماره ۲۸۹ - آن قوم که دل‌بسته صورت باشند کمال خجندی مقطعات شماره ۳۰ - ترک دنیای دون بگیر کمال