بخش ۱ - بسم الله الرحمن الرحیم
شماره ۲۱۲ - جدلی فلسفی است خاقانی
شماره ۱۷۱ - مرکب من که دادهٔ شه بود
شمارهٔ ۴۷۸ - فتوحی شاعر بفرمودهٔ شاه و وزیر جواب حکیم را گفت
رباعی ۱۴۰۰ - ای خورده مرا جگر برای دگران
رباعی ۱۸۶۱ - در زهد اگر موسی و هارون آئی
تکبیت ۴۳۸ - ای که میپرسی ز صحبتها گریزانی چرا
درونش از دو عالم فرد باشد
الحكایة و التمثیل
غزل ۳۴۸ - آنکه باشد مست زهد او عیب مستان چون کند
اشتراک و ملوکیت
مشو نخچیر ابلیسان این عصر
شماره ۷۲ - تلمیذ بی ارادت عاشق بی زر است
غزل ۹۰۷ - دم سرد بسته به پیش خود چقدر دماغ فسرده یخ
غزل ۲۵۲ - ز روی آتش سوزان اگر خاشاک می روید
غزل ۲۶۵ - اهل معنی دوش بر دوش عقولم دیده اند
غزل ۱۴۰۳ - دلها تامل آینهٔ حسن مطلقند
غزل ۱۵۴۶ - کجاست سایه که هستیش دستگاه شود
بخش ۱۴ - و مرا همین بدل میآید که این موش چندین قوت بدلیریی میتواند کرد. تبری طلب تا سوراخ او بگشایم و بنگرم که او را ذخیرتی و استظهاری هست که بقوت آن اقدام م
رباعی ۲ - یاران کهن، که بنده بودم همه را