رباعی ۱۴۴ - گاویست در آسمان و نامش پروین
غزل ۲۰ - روزه یک سو شد و عید آمد و دلها برخاست
غزل ۴۷ - به کوی میکده هر سالکی که ره دانست
غزل ۱۵۹ - نقد صوفی نه همه صافی بیغش باشد
غزل ۱۷۸ - هر که شد محرم دل در حرم یار بماند
غزل ۲۷۱ - دارم از زلف سیاهش گله چندان که مپرس
غزل ۳۷۳ - خیز تا خرقه ی صوفی به خرابات بریم
غزل ۳۷۵ - صوفی بیا که خرقه ی سالوس برکشیم
غزل ۱۶۹ - رو ترش کن که همه روترشانند این جا
غزل ۴۲۴ - دلبری و بیدلی اسرار ماست
غزل ۱۰۷۵ - آینهی چینی تو را با زنگی اعشیٰ چه کار؟
غزل ۱۱۴۸ - کسی بگفت ز ما یا ازوست نیکی و شر
غزل ۱۳۱۹ - بباید عشق را ای دوست دردک
غزل ۲۳۷۴ - هله صیاد نگویی که چه دام است و چه دانه؟
غزل ۳۰۶۷ - تو در عقیلهٔ ترتیب کفش و دستاری
بخش ۶۰ - زیافت تاویل رکیک مگس
بخش ۲۲۰ - آگاه شدن پیغامبر علیه السلام از طعن ایشان بر شماتت او
بخش ۹۰ - بیان آنک عمارت در ویرانیست و جمعیت در پراکندگیست و درستی در شکستگیست و مراد در بیمرادیست و وجود در عدم است و علی هذا بقیة الاضداد والازواج
بخش ۷۷ - رجوع کردن به قصهٔ قبه و گنج
بخش ۷۹ - آواز دادن هاتف مر طالب گنج را و اعلام کردن از حقیقت اسرار آن