شماره ۳۳ - گشته از سوز شرر زان سینه گلخن سنگ را
شماره ۵۳۴ - بهار آمد، که جوشد ز آتش دل باز خون من
شماره ۳۶ - چون نلرزد بر سر دستش، دل ناشاد ما؟
شماره ۲۰۵ - شمع است که گریان شده در بزم وصالش؟
حکایت دوم
شماره ۱۴ - ز آن خط سبزم سرشک سرخ پناه است
شماره ۱۵ - نشانی تا مرا از استخوان هست
شماره ۱۰ - در شبت پوشیده بینم روز محشر آفتاب
شماره ۴۸ - خشک لب دل سوختی دریای دین را دهر دون
شماره ۷۳ - تا زچمن خانه زین بر زمین
شماره ۳۵ - همی خواهم به آویز مراد انگیز جولانی
شماره ۲۵ - در بوس نهان ضنت لعلت فاش است
شماره ۵۴ - جز این دل دوزخ دم دریا پالود
شماره ۱۱۴ - مفتی ز در خم شکنی خمکده کاو
شماره ۱۳۵ - بر کرده غراب چند از یاوه پری
شمارهٔ ۸ - به یکی از یاران نگاشته
شمارهٔ ۸۴ - به یکی از بزرگان نگارش رفته
شماره ۱۱۸ - هر آن بلبل که آمد بوستان دیدار صیادش
بخش ۱۷ - صفت دلاک
شماره ۸۲ - به عالم شادمان رندی زید کز هر غمی خندد