بخش ۲ - مناجات در حضرت واهب منی و نجات
بخش ۳۰ - این مویهای بیجان، به گیسوی منور مادر مغفورهٔ خویش، که تاب الشیب نوری داشت، راست افتاد، و بدین نالهای سوزان، نفس حسن را خاکستر کرده شد و گوهر پاک برادر حسام الدین را، که در میان خاک، خورد مور چه گشت، روشن گردانیده آمد، تعمده الله به غفرانه
شماره ۷۰ - چون سپرم نه میان بزم به نوروز
غزل شمارهٔ ۱۰۴ - یوسف گم گشته
شماره ۳۳ - نه همت من به پایه راضی است
شماره ۲۸۳ - یارب ز حال محنت خاقانی آگهی
شماره ۴۵ - ظاهرا در ستایش صاحب دیوان است
شماره ۱۲۹ - برای ختم سخن دست بر دعا داریم
شمارهٔ ۵۳ - قطعهٔ زیر را به خواجه اسحاق پدر خواندهٔ خود فرستاده
شمارهٔ ۱۹۷ - در تقاضای راتبه
شمارهٔ ۲۲۶ - شراب خواهد
شمارهٔ ۲۶۵ - مطایبه ملکشاه پدر سلطان سنجر با مرد اعرابی
شمارهٔ ۳۲۲ - قسم بر بیگناهی
شمارهٔ ۳۴۷ - شکوه از روزگار
شمارهٔ ۴۶۸ - در تقاضا
رباعی ۸۷۲ - ای آمده ز آسمان درین عالم دیر
رباعی ۸۹۳ - خورشید همی زرد شود بر دیوار
تکه ۴ - خداوندا بگردانی بلا را
تکه ۵۸ - ای بار خدا به حق هستی
بیت ۶۰