غزل ۵۳۷۷ - تیغ کوه همتم دامن ز صحرا می کشم
غزل ۵۶۰۵ - دست بر زلف پریشان سخن یافته ام
غزل ۵۸۷۴ - نقش مراد اگر چه نشد دستگیر ما
شماره ۱۰۳ - تا به کام است فلک، خار گل پیرهن است
شماره ۱۲ - بصد جای تخم اندر افکند سخت
شماره ۱۶ - باغ و بهار سازد، جیب و کنار خود را
شماره ۱۵۰ - آن قدر کرد تپیدن که به آرام رساند
شماره ۱۰۲۵ - رفتیم ز بس با دل پر شور در این راه
شماره ۴۶۹ - چل سال بوادی طلب افتادم
شمارهٔ ۱۰۲ - به احمد صفائی نگاشته
شماره ۴۰ - تا ز دمسردان نگه دارم چراغ خویش را
شماره ۵۰۶ - آنچه حاصل شد ز کشت همتم
تا صبح دمان