غزل ۶۸۳۸ - خاک شو خاک ازان پیش که بر باد روی
غزل ۶۹۳۰ - تا کی ز جهل چاره حرص از طلب کنی؟
غزل ۶۹۳۶ - زین گریه دروغ که ای پیر می کنی
شماره ۱۷۳ - بر حسن زود سیر بهار اعتماد نیست
شماره ۴۵۸ - خار پیراهن مشو آسودگان خاک را
شماره ۶۱۴ - اگر ز تیغ کند روزگار افسر تو
شماره ۶۶۰ - صبر مرا حواله به سیماب می کنی
شماره ۲۴ - عمر چون از چل گذشت از وی وفاجستن خطاست
شماره ۳۴۹ - پوچ گو را بر سر گفتار بی حاصل میار
شماره ۳۶۱ - مخور فریب محبت ز ناله همه کس
شماره ۴۰۱ - ز احسان بنای دولت خود باثبات کن
شماره ۲۶ - به فریب کسی ز راه مرو
شماره ۲ - صد هزاران آفرین جان آفرین پاک را
شماره ۵۰ - شناخت آنکه غم و محنت جدایی را
شماره ۲۷۵ - خوش بود آن بیدلی کز غم امانیش نیست
شماره ۳۳۹ - ترا به دین و دیانت درون بپاید راست
شماره ۳۴۶ - هنوز آن که نشینیم با تو در سینه ست
شماره ۵۳۸ - ز اهل عقل نپسندد خردمند
شماره ۸۴۲ - لعل شکروشت که به جلاب شسته اند
شماره ۹۱۴ - گل رسید و هر کسی سوی گلستان می رود