کرامات

گوهرهایی که با این برچسب نشانه‌گذاری شده‌اند.

مولوی دفتر دوم بخش ۱۱۵ - حیران شدن حاجیان در کرامات آن زاهد کی در بادیه تنهاش یافتند فرخی سیستانی قصاید (گزیدهٔ ناقص) قصیدهٔ شمارهٔ ۱۴ - در مدح خواجه عبد الرزاق بن احمد بن حسن میمندی هجویری بابٌ فی ذکر أئمَّتِهِم من اهل البیت ۴- ابوجعفر محمدبن علی بن احلسین بن علی بن ابی طالب، کرّم اللّه وجهه و رضی عنهم هجویری بابٌ ذکر ائمّتهم مِنْ أتباعِ التّابعین ۳۱- ابوالقاسم الجنید بن محمد بن الجنید القواریری، رضی اللّه عنه هجویری بابٌ فی فرقِ فِرَقهم و مذاهِبهم و آیاتِهم و مقاماتِهم و حکایاتِهم الکلامُ فی الْفَرقِ بینَ المعجزات و الکرامات هجویری بابٌ فی فرقِ فِرَقهم و مذاهِبهم و آیاتِهم و مقاماتِهم و حکایاتِهم الکلامُ فی اظهار جنسِ المعجزةِ علی یدَی مَنْ یدٌعِی الْإلهیّة عطار نیشابوری تذکرة الأولیاء ذکر شیخ ابراهیم شبانی ملک‌الشعرای بهار قطعات شمارهٔ ۴۳ - هدیهٔ دوست در زندان رشیدالدین میبدی ۷- سورة الاعراف‏ ۱۰ - النوبة الثالثة رشیدالدین میبدی ۱۲- سورة یوسف- مکیة ۷ - النوبة الثانیة رشیدالدین میبدی ۲۷- سورة النمل- مکیة ۴ - النوبة الثالثة کمال‌الدین اسماعیل قطعات شمارهٔ ۲۵۱ - وله ایضا نظامی عروضی مقالت چهارم: در علم طب و هدایت طبیب بخش ۹ - حکایت هشت - ادیب اسماعیل و زنده کردن مرده محمد بن منور فصل اول - حکایات کرامات شیخ حکایت ۹ - زنی بوده است در نشابور او را ایشی نیلی گفتندی، عابده و زاهده و از خاندان بزرگ واهل نشابور بوی تقرب نمودندی، مدت چهل سال بود کی پای از در سرای بیرون نن محمد بن منور فصل اول - حکایات کرامات شیخ حکایت ۴۷ - آورده‌اند کی شیخ ناتوان شده بود، طبیبی را حاضر آوردند تا شیخ را مداوا کند. مگر طبیب گبر بود، چون به شیخ رسید خواست کی دست بر نبض شیخ نهد، شیخ حسن را گ محمد بن منور فصل اول - حکایات کرامات شیخ حکایت ۶۳ - خواجه بوالفتوح عیاضی گفت از خواجه حسین عباد ویشی، شنیدم که گفت در نشابور در مجلس شیخ بودم مرا اندیشۀ والده و سرخس به خاطر آمد، شیخ در حال روی بمن کرد محمد بن منور فصل اول - حکایات کرامات شیخ حکایت ۹۹ - آورده‌اند کی وقتی در میهنه جماعت صوفیان را چند روز بود کی گوشت نبود کی در مطبخ بکار برند و حسن ترتیب آن نداشت وجمع را تقاضای گوشت می‌بود. روزی شیخ برخ محمد بن منور فصل اول - حکایات کرامات شیخ حکایت ۱۰۳ - بخط اشرف ابوالیمان دیدم رحمة اللّه علیه کی از منکران شیخ درزیی و جولاهۀ با هم دوستی داشتند و چون بهم رسیدندی می‌گفتندی که کار این شیخ بر اصل نیست. روز محمد بن منور فصل دوم - حکایاتی که بر زبان شیخ رفته حکایت ۳۰ - در آن وقت کی شیخ قدس اللّه روحه العزیز بنشابور بود شیخ بوعبداللّه باکو در خانقاه شیخ ابوعبدالرحمن سلمی بود و پیر آن خانقاه بعد ازو او بود و این بوعبدا محمد بن منور فصل دوم - در حالت وفاتِ شیخ بخش ۲ - و ما وقت صبح به غسل مشغول شدیم و شیخ گفته بود کی این کرباس نیمی میزر کنید ونیمی بدوش ما درگ یرید و ما دروطاء ماپیچید و زیادت مکنید.