بخش ۱۵۵ - تمثیل تن آدمی به مهمانخانه و اندیشههای مختلف به مهمانان مختلف عارف در رضا بدان اندیشههای غم و شادی چون شخص مهماندوست غریبنواز خلیلوار کی در خلیل باکرام ضیف پیوسته باز بود بر کافر و ممن و امین و خاین و با همه مهمانان روی تازه داشتی
غزل ۱۷۹ - کیست آن ماه منور که چنین میگذرد
شماره ۱۱۰ - زندگی خفتگی است خاقانی
شماره ۱۱۱ - هر که بر روی زمین مهلت عیشی دارد
رباعی ۱۲۳ - آن جاه و جمالی که جهانافروز است
رباعی ۵۴۷ - ایام وصال یار گوئی که نبود
شماره ۲۷ - از ناز چه سود چون بسودی آخر
شماره ۶۲ - در عشق چو شمع با خطر نتوان زیست
غزل ۱۵۲۰ - تا مه نوبر فلک بالگشا میرود
غزل ۲۶۳۸ - یک تار موگر از سر دنیا گذشتهای
غزل ۵۰۶ - بردیم ز کویش، دم سردی و گذشتیم
شماره ۲۱۸ - چون غنچۀ گل در تک و پو می افتد
شمارهٔ ۳۰ - رباعی
شماره ۳۷۱ - در دلم سیر کوی یار گذشت
شماره ۱۶۶ - امروز چو گل شکفته باشیم همه
سفر
ناپایداری دنیا