شماره ۱ - من جاه دوست دارم کآزاده زاده ام شماره ۲ - ذره نماید بجنب قدر تو گردون شماره ۳ - برخیز و بر افروز هلا قبله ی زردشت شماره ۴ - می صافی بیارای بت که صافی است شماره ۵ - چرخ گردان نهاده دارد گوش شماره ۶ - شب سیاه بدان زلفکان تو ماند شماره ۷ - گویند صبر کن که ترا صبر بر دهد شماره ۸ - ای امیر شاهزاده خسرو دانش پژوه شمارهٔ ۹ - قصیده شماره ۱۰ - چگونه بلائی که پیوند تو شماره ۱۱ - مدیح تا ببر من رسید عریان بود شماره ۱۲ - تو آن شبرنگ تازی را بمیدان چون برانگیزی شماره ۱۳ - من اینجا دیر ماندم خوار گشتم شماره ۱۴ - کرا رودکی گفته باشد مدیح شماره ۱۵ - زان مرکّب که کالبد از نور شماره ۱۶ - بزلف کژّ ولیکن بقدّ و قامت راست شماره ۱۷ - تو آن ابری که ناساید شب و روز شماره ۱۸ - ای کرده چرخ تیغ ترا پاسبان ملک شماره ۱۹ - نگه کن آب و یخ در آبگینه شماره ۲۰ - زان تلخ میی گزین که گرداند شماره ۲۱ - ملک آن یادگار آل دارا شماره ۲۲ - چشم تو که فتنه ی جهان خیزد ازو شماره ۲۳ - شود خون جگر از دل چکیده شماره ۲۴ - ملک بی ملک دار باشد، نی شماره ۲۵ - در افکند ای صنم ابر بهشتی شماره ۲۶ - جهانا همانا فسونی و بازی شماره ۲۷ - دریغا میر بونصرا دریغا شماره ۲۸ - کاشکی اندر جهان شب نیستی شماره ۲۹ - من بر آنم که تو داری خبر از راز فلک شماره ۳۰ - ز دو چیز گیرند مر مملکت را