شماره ۱ - گر رشک برد فرشته بر پاکی ما شماره ۲ - سالی است که پای در گلی نیست مرا شماره ۳ - محکوم قضا، که بنده خوانند او را شماره ۴ - زان شب که نهاد روی بر بالش ما شماره ۵ - تا دورم از آن دو زلف مشکین بتاب شماره ۶ - ای داروی جان خستگانت درلب شماره ۷ - بر ما رقم خطا پرستی همه هست شماره ۸ - تن دردادم به درد عاشق فکنت شماره ۹ - بر عرض تو، گر عارضه‌ای چیرشدست شماره ۱۰ - تا عاقله ی ما دل دیوانه ی ماست شماره ۱۱ - گردون بلند قدر، همتای تو نیست شماره ۱۲ - پیراهن دل، محنت و اندوه بس است شماره ۱۳ - چون دایره ی لب تو، در هم پیوست شماره ۱۴ - هر چند ز تو به ما رسد فریاد است شماره ۱۵ - تا شربت عاشقی چشیدم زغمت شماره ۱۶ - در نامه ی تو، قلم چو گردن بفراشت شماره ۱۷ - در رهگذر باد، چراغی که توراست شماره ۱۸ - تقدیر هر آنچه کردنی بود بکرد شماره ۱۹ - یکدل چه کند، هزار جانبازی کرد شماره ۲۰ - دل دوش دم از هوای دلبر میزد شماره ۲۱ - چندانکه مجال وهم انسان باشد شماره ۲۲ - دردا، که ز عمر مایه ی سود نماند شماره ۲۳ - تقدیر هر آنچه کردنی بود بکرد شماره ۲۴ - حاشا که ز دل، مهر تو آسان برود شماره ۲۵ - خاک قدم تو، آب خورشید برد شماره ۲۶ - این بس، که ز چشم من گهر خواهد چید شماره ۲۷ - دست تو، کزو گنج گهر می زاید شماره ۲۸ - در بند تو بیوفاست دل چه توان کرد شماره ۲۹ - صد پاره وجود را، فرو بیخته اند شماره ۳۰ - امشب منم و وصال آن سرو بلند شماره ۳۱ - ایزد، دلکی مهر فزایت بدهاد شماره ۳۲ - آن سرو خرامان به چمن، بازرسید شماره ۳۳ - ما را خط تو داد وفاداری داد شماره ۳۴ - بر شاخ شکر، لعل تو دُرها پرورد شماره ۳۵ - بر من چو فراق آن بهشتی گذرد شماره ۳۶ - چون بی رخ دلبر است ایام بهار شماره ۳۷ - امروز میی در کف و یاری در پیش شماره ۳۸ - روزم همه چون شب آمد، از درد فراق شماره ۳۹ - هر شب ز دل و چشم خود ای شمع چگل شماره ۴۰ - در خواب شبی، هم نفس یار شدم شماره ۴۱ - آنم که برد رشک بر امروز، دی ام شماره ۴۲ - تا دست به چشم شوخ و تنگش داریم شماره ۴۳ - جوینده آن خاطر عاطر ماییم شماره ۴۴ - دل، بر تو بدل نمی گزیند چه کنم شماره ۴۵ - غمگین دلکی، ز راه دور آوردم شماره ۴۶ - بنشین و ز دل هوای خوبان بنشان شماره ۴۷ - عشق تو، کز و چاک زدم پیراهن شماره ۴۸ - من بودم و دوش، یار سیمین تن من شماره ۴۹ - سودای میان تهی، ز دل بیرون کن شماره ۵۰ - حسن نباید که بود بیش از این شماره ۵۱ - چشمم که همیشه جوی خون آید از او شماره ۵۲ - دل بسته اوست چون جدا مانده از او شماره ۵۳ - لطفی است ز لعل دلستان آخر تو شماره ۵۴ - تا از بر من برفتی ای بینائی شماره ۵۵ - گر دل ندهی، از تو شکایت کنمی شماره ۵۶ - گر با من دُرد خواره داری سرمی شماره ۵۷ - نی گفت که پای در گلم بود بسی شماره ۵۸ - ای خالق ذوالجلال وای بار خدای شماره ۵۹ - گه طعمه ی مور اژدهائی سازی شماره ۶۰ - شبها، ز تو من دور و تو یار دگری شماره ۶۱ - از جان که نداشت هیچ سودم، تو بهی شماره ۶۲ - با صحبت جان بوصل جانان نرسی شماره ۶۳ - ای خاک چو کان دل توانگر داری شمارهٔ ۶۴ - گویند این دو بیت را در مرض موت گفته و لبیک حق را اجابت فرموده است: