خیام : هرچه باداباد [۱۰۰-۷۴]
رباعی ۸۹
* گویند: بهشت و حور و کوثر باشد، همام تبریزی : غزلیات
شماره ۱۵۹ - شیوه مردان نباشد عشق پنهان باختن
شیوه مردان نباشد عشق پنهان باختن انوری : غزلیات
غزل ۴۹ - بیمهر جمال تو دلی نیست
بیمهر جمال تو دلی نیست سعیدا : غزلیات
شماره ۲۵۱ - در خاطری که آن بت عیار بگذرد
در خاطری که آن بت عیار بگذرد عثمان مختاری : شهریارنامه
بخش ۸۴ - خبردار شدن زال رز از آمدن ارهنگ دیو گوید
از آن رو چه ارهنگ پولادوند احمد شاملو : ققنوس در باران
مجلهی کوچک
به عباس جوانمرد مسعود سعد سلمان : مقطعات
شمارهٔ ۹۳ - حقگزاری از خواجه مظفر
از خواجه مظفر کریوه غزالی : رکن دوم - رکن معاملات
بخش ۶ - اما آداب پس از طعام
آن است که پیش از سیری دست بدارد و انگشت به دهان پاک کند، آنگه به دستار خوان پاک کند و نان ریزها برچیند که در خبر است که هر که چنان کند عیش بر وی فراخ شود و فرزندان وی به سلامت بوند و بی عیب، و آن کابین حورالعین گردد. آنگاه خلال کند و هر چه به زبان برآید فرو برد و هر چه به خلال بیرون آید بیندازد و کاسه پاک کند به انگشت که در خبر است که هر که کاسه بلیسد، کاسه گوید، « یا رب تو را از آتش آزاد کن چنان که او مرا از دست دیوان آزاد کرد »، و اگر بشوید و آب آن بازخورد، چنان بود که بنده ای آزاد کرده باشد و پس از طعام بگوید، « الحمدلله الذی اطمعنا وسقانا و کفانا و آوانا و هو سیدنا و مولانا » و « قل هو الله احد و لایلاف قریش » بخواند و چون طعام حلال یافته باشد شکر کند، و چون از شبهت باشد بگرید و اندوه خورد و کسی که می خورد و می گرید، نه چون کسی بود که می خورد و می خندد به غفلت. و چون دست شوید اشنان بر دست چپ کند و سه انگشت راست بشوید، اول بی اشنان، آن که بر اشنان زند و به دندان و لب و کام فراز آورد و نمک بمالد و انگشتها را بشوید، آنگاه دهن بشوید از اشنان. امیر معزی : رباعیات
شماره ۳ - ای تاخته از جهان جهانبانان را
ای تاخته از جهان جهانبانان را صائب تبریزی : تکبیتهای برگزیده
تکبیت ۱۴۶۳ - خوشا رهنوردی که چون صبح صادق
خوشا رهنوردی که چون صبح صادق فیاض لاهیجی : مثنویات
ساقینامه
بیا ساقی اسباب می ساز کن قدسی مشهدی : رباعیات
شماره ۸۲ - ...........
........... سلیم تهرانی : غزلیات
شماره ۳۳۱ - چو مجنون بر زبانم حرف او افسانه ی لیلی ست
چو مجنون بر زبانم حرف او افسانه ی لیلی ست آذر بیگدلی : رباعیات
شماره ۱۳ - ای اهل هوس، عشق شماری دگر است
ای اهل هوس، عشق شماری دگر است صفایی جندقی : غزلیات
شماره ۱۶۶ - مرا این مایه رسوایی مگر از دیده یا دل شد
مرا این مایه رسوایی مگر از دیده یا دل شد قصاب کاشانی : غزلیات
شماره ۲۰ - بکش از رخ نقاب و بر فروزان عارض گل را
بکش از رخ نقاب و بر فروزان عارض گل را قاآنی شیرازی : قصاید
قصیدهٔ شمارهٔ ۱۵۸ - در مدح حسینخان صاحب اختیار
راستی را کس نمیداند که در فصل بهار سنایی غزنوی : رباعیات
رباعی ۱۰۴ - اندر همه عمر من بسی وقت صبوح
اندر همه عمر من بسی وقت صبوح نشاط اصفهانی : دوبیتیها
شماره ۸ - ای دوست بیاد می ببالین
ای دوست بیاد می ببالین نظیری نیشابوری : رباعیات
شماره ۲۲ - از خود تا خود به سوی جانانان راهست
از خود تا خود به سوی جانانان راهست
رباعی ۸۹
* گویند: بهشت و حور و کوثر باشد، همام تبریزی : غزلیات
شماره ۱۵۹ - شیوه مردان نباشد عشق پنهان باختن
شیوه مردان نباشد عشق پنهان باختن انوری : غزلیات
غزل ۴۹ - بیمهر جمال تو دلی نیست
بیمهر جمال تو دلی نیست سعیدا : غزلیات
شماره ۲۵۱ - در خاطری که آن بت عیار بگذرد
در خاطری که آن بت عیار بگذرد عثمان مختاری : شهریارنامه
بخش ۸۴ - خبردار شدن زال رز از آمدن ارهنگ دیو گوید
از آن رو چه ارهنگ پولادوند احمد شاملو : ققنوس در باران
مجلهی کوچک
به عباس جوانمرد مسعود سعد سلمان : مقطعات
شمارهٔ ۹۳ - حقگزاری از خواجه مظفر
از خواجه مظفر کریوه غزالی : رکن دوم - رکن معاملات
بخش ۶ - اما آداب پس از طعام
آن است که پیش از سیری دست بدارد و انگشت به دهان پاک کند، آنگه به دستار خوان پاک کند و نان ریزها برچیند که در خبر است که هر که چنان کند عیش بر وی فراخ شود و فرزندان وی به سلامت بوند و بی عیب، و آن کابین حورالعین گردد. آنگاه خلال کند و هر چه به زبان برآید فرو برد و هر چه به خلال بیرون آید بیندازد و کاسه پاک کند به انگشت که در خبر است که هر که کاسه بلیسد، کاسه گوید، « یا رب تو را از آتش آزاد کن چنان که او مرا از دست دیوان آزاد کرد »، و اگر بشوید و آب آن بازخورد، چنان بود که بنده ای آزاد کرده باشد و پس از طعام بگوید، « الحمدلله الذی اطمعنا وسقانا و کفانا و آوانا و هو سیدنا و مولانا » و « قل هو الله احد و لایلاف قریش » بخواند و چون طعام حلال یافته باشد شکر کند، و چون از شبهت باشد بگرید و اندوه خورد و کسی که می خورد و می گرید، نه چون کسی بود که می خورد و می خندد به غفلت. و چون دست شوید اشنان بر دست چپ کند و سه انگشت راست بشوید، اول بی اشنان، آن که بر اشنان زند و به دندان و لب و کام فراز آورد و نمک بمالد و انگشتها را بشوید، آنگاه دهن بشوید از اشنان. امیر معزی : رباعیات
شماره ۳ - ای تاخته از جهان جهانبانان را
ای تاخته از جهان جهانبانان را صائب تبریزی : تکبیتهای برگزیده
تکبیت ۱۴۶۳ - خوشا رهنوردی که چون صبح صادق
خوشا رهنوردی که چون صبح صادق فیاض لاهیجی : مثنویات
ساقینامه
بیا ساقی اسباب می ساز کن قدسی مشهدی : رباعیات
شماره ۸۲ - ...........
........... سلیم تهرانی : غزلیات
شماره ۳۳۱ - چو مجنون بر زبانم حرف او افسانه ی لیلی ست
چو مجنون بر زبانم حرف او افسانه ی لیلی ست آذر بیگدلی : رباعیات
شماره ۱۳ - ای اهل هوس، عشق شماری دگر است
ای اهل هوس، عشق شماری دگر است صفایی جندقی : غزلیات
شماره ۱۶۶ - مرا این مایه رسوایی مگر از دیده یا دل شد
مرا این مایه رسوایی مگر از دیده یا دل شد قصاب کاشانی : غزلیات
شماره ۲۰ - بکش از رخ نقاب و بر فروزان عارض گل را
بکش از رخ نقاب و بر فروزان عارض گل را قاآنی شیرازی : قصاید
قصیدهٔ شمارهٔ ۱۵۸ - در مدح حسینخان صاحب اختیار
راستی را کس نمیداند که در فصل بهار سنایی غزنوی : رباعیات
رباعی ۱۰۴ - اندر همه عمر من بسی وقت صبوح
اندر همه عمر من بسی وقت صبوح نشاط اصفهانی : دوبیتیها
شماره ۸ - ای دوست بیاد می ببالین
ای دوست بیاد می ببالین نظیری نیشابوری : رباعیات
شماره ۲۲ - از خود تا خود به سوی جانانان راهست
از خود تا خود به سوی جانانان راهست