قائم مقام فراهانی : نامه‌های فارسی
شمارهٔ ۴۹ - از قول ولی عهد به قائممقام بزرگ نوشته:
قائم مقام چاکر فدوی پایدار از آستانه رحمت تا آشیانه زحمت خیلکی راه است. هنگامی که از سعادت جبهه سائی نوعی دل آسائی یابد و استیفاء حظی بکام دل حاصل نماید، هر روز از خوان مراحم خسروانی را تبه خاصی باشد و از خون خوردنی های اینولااستخلاصی. هر که بچنان نعمت رسد کی یاد چنین زحمت کند؟ آسودگان دار نعیم را چه غم از فرسودگان نارجحیم است از عذاب الیم؟
امیرخسرو دهلوی : غزلیات (گزیدهٔ ناقص)
گزیدهٔ غزل ۳۰۳
جوان و پیر که در بند مال و فرزندند
صائب تبریزی : متفرقات
شمارهٔ ۳۲۵
رهنوردی که مدارش به توکل گذرد
فیض کاشانی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۸۴۴
ز هرچه آن غیر یار استغفرالله
آشفتهٔ شیرازی : غزلیات
شمارهٔ ۴۹۴
عاشق از جور بتان گرچه ملالی دارد
فخرالدین عراقی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۸۵
دیدهٔ بختم، دریغا کور شد
باباافضل کاشانی : رباعیات
رباعی شمارهٔ ۲۲
در کوی تو صد هزار صاحب هوس است
بابافغانی : غزلیات
شمارهٔ ۹۸
شبست و ما همه جویای می ایاغ کجاست
حزین لاهیجی : غزلیات ناتمام
شمارهٔ ۸۸
چه شد مهر جهان آرای من، آن گرم جوشیها
قائم مقام فراهانی : نامه‌های فارسی
شمارهٔ ۱۰۰ - نامة ولیعهد که از خراسان به آصف الدوله نوشته
ارجمندی آصف الدوله بداند: که اسمعیل فرستاده ایلچی روس به تاریخ غره ذی الحجه وارد شد و اگرچه هیچ عریضه و کاغذ از آن ارجمند نداشت، لیکن عالیجاه ملک الکتاب تفاصیلی که لازم بود نوشته بود و بعرض والا رسید.
عارف قزوینی : تصنیفها
شمارهٔ ۹ - به مناسبت اخراج مورگان شوستر آمریکایی از ایران
ننگ آن خانه که مهمان ز سر خوان برود (حبیبم)
قاآنی شیرازی : قصاید
قصیدهٔ شمارهٔ ۱۷۴ - در ستایش‌امیرالامر‌اء‌العظام‌نظام‌لدوله حسین‌خان حکمران فارس فرماید
همتی مردانه می‌خواهم‌که اسمعیل‌وار
اهلی شیرازی : رباعیات
شمارهٔ ۶۲۵
اهلی تو که با اهل ریا نزدیکی
مولوی : رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۳۸۲
آن کس که نساخت با لقای یاران
شاه نعمت‌الله ولی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۹۵۱
چه خوش جمعیتی داریم از زلف پریشانش
واعظ قزوینی : غزلیات
شمارهٔ ۶۷
زخم کاری، می برازد بر دل پردرد ما
امیرخسرو دهلوی : غزلیات (گزیدهٔ ناقص)
گزیدهٔ غزل ۳۳۶
کجات بینم و بر بام تو چگونه برایم
شاطرعباس صبوحی : غزلیات
هله
صبر در عشق تو جانا هله تا چند کنم
ابن یمین فَرومَدی : رباعیات
شمارهٔ ۴۶۴
هر کو بحسد بسته همی دارد دل
امیرخسرو دهلوی : غزلیات (گزیدهٔ ناقص)
گزیدهٔ غزل ۵۵۴
جان من از بی‌دلان آخر گهی یادی بکن