امیرخسرو دهلوی : غزلیات (گزیدهٔ ناقص)
غزل ۲۱۰ - خالیست به کنج لب خون خوار رهٔ او وای
خالیست به کنج لب خون خوار رهٔ او وای کمالالدین اسماعیل : رباعیات
شماره ۳۸ - بر لاله ز عارض تو هر دم ز نخست
بر لاله ز عارض تو هر دم ز نخست فیض کاشانی : غزلیات
غزل ۹۰۶ - بکوش ایجان خدا را بنده باشی
بکوش ایجان خدا را بنده باشی اهلی شیرازی : قصاید
شمارهٔ ۲۳ - نیز در وصف خیمه گوید
این همایون خیمه یارب روضه یی از جنت است ملا احمد نراقی : باب چهارم
سوء ظن به خدا و خلق
صفت هشتم سوء ظن و بددلی است به خدا و خلق و این صفت رذیله نتیجه جبن و ضعف نفس است، زیرا که هر جبان ضعیف النفسی، هر فکر فاسدی که به خاطرش می گذرد و به قوه واهمه او درمی آید اعتقاد می کند و پی آن می رود و این صفت خبیثه از مهلکات عظیمه است خداوند عالم می فرماید: «یا ایها الذین آمنوا اجتنبوا کثیرا من الظن ان بعض الظن اثم» یعنی «ای گروه مومنین، اجتناب کنید از بسیاری از گمان ها بدرستی که بعضی از گمانها گناه است» و دیگر می فرماید: «و ظنتم ظن السوء و کنتم قوما بورا» یعنی گمان بد بردید، و شما قومی بودید به هلاکت رسیده» و حضرت امیرالمومنین علیه السلام می فرماید که «باید امر برادر مومن خود را به بهترین محامل حمل کنی و باید به سخنی که از برادر تو سرزند گمان بد نبری مادامی که محمل خوبی از برای آن بیابی» و مروی است که «خدای تعالی حرام کرده است از هر مسلمی خون او را و عرض او را و ظن بد به او بردن را» و همین مذمت از برای ظن بد کافی است که آن را قرین کشتن مسلم و دست اندازی به حریم و عرض او نموده و شکی نیست که هر که در باطن، بد به دیگری برد و او را به شر و فساد نسبت دهد در ظاهر به نظر حقارت او را می بیند، و اکرام او را کما ینبغی بجا نمی آورد و در حقوق او کوتاهی می کند بلکه مضایقه از غیبت، و اظهار آنچه گمان به او برده نمی کند و همه این امور منشأ هلاکت او می شود. امیر معزی : قصاید
شماره ۳۱۰ - کی توان گفتن که شد ملک شهنشه بینظام
کی توان گفتن که شد ملک شهنشه بینظام صوفی محمد هروی : دیوان اطعمه
بخش ۹۶ - فضل خدای را که تواند شمار کرد
فضل خدای را که تواند شمار کرد نیر تبریزی : غزلیات
شماره ۱۳۶ - چمنی دیدم و کردم قدمی چند خرامی
چمنی دیدم و کردم قدمی چند خرامی سیدای نسفی : شهر آشوب
شمارهٔ ۲۳۳ - نجار
دلبر نجار من بیرون شد از مأوای خود فیض کاشانی : غزلیات
غزل ۵۲۴ - ای که با ما وعدها کردی خلاف
ای که با ما وعدها کردی خلاف قطران تبریزی : مقطعات
شماره ۵۹ - هرگه که مرا ز آمدن تو خبر آید
هرگه که مرا ز آمدن تو خبر آید مجد همگر : رباعیات
شماره ۴۷۶ - چون روی نمود بخت و وصل آمد ساز
چون روی نمود بخت و وصل آمد ساز اسیر شهرستانی : غزلیات
شماره ۵۳۶ - زبان ناله پر از شوخی تحریر می گیرد
زبان ناله پر از شوخی تحریر می گیرد ابن یمین فَرومَدی : قطعات
شماره ٢٣ - فراخ دستی ز اندازه مگذران چندان
فراخ دستی ز اندازه مگذران چندان امیر معزی : رباعیات
شماره ۷۲ - گر نعمت دشمنت ز حد بیرون شد
گر نعمت دشمنت ز حد بیرون شد حزین لاهیجی : رباعیات
شماره ۴۹ - دیدیم، سواد هند حیرت زار است
دیدیم، سواد هند حیرت زار است واعظ قزوینی : رباعیات
شماره ۹۳ - ای آنکه نباشد از نمازت جز نام
ای آنکه نباشد از نمازت جز نام قاسم انوار : غزلیات
شماره ۳۲ - هزار بار نمک ریخت بر جراحت ما
هزار بار نمک ریخت بر جراحت ما فایز دشتی : دوبیتیها
دوبیتی ۹۴ - به سیر باغ رفتم باختم من
به سیر باغ رفتم باختم من نسیمی : اشعار عربی و ملمع
شماره ۱ - انی لقد اتصلت بالذات
انی لقد اتصلت بالذات
غزل ۲۱۰ - خالیست به کنج لب خون خوار رهٔ او وای
خالیست به کنج لب خون خوار رهٔ او وای کمالالدین اسماعیل : رباعیات
شماره ۳۸ - بر لاله ز عارض تو هر دم ز نخست
بر لاله ز عارض تو هر دم ز نخست فیض کاشانی : غزلیات
غزل ۹۰۶ - بکوش ایجان خدا را بنده باشی
بکوش ایجان خدا را بنده باشی اهلی شیرازی : قصاید
شمارهٔ ۲۳ - نیز در وصف خیمه گوید
این همایون خیمه یارب روضه یی از جنت است ملا احمد نراقی : باب چهارم
سوء ظن به خدا و خلق
صفت هشتم سوء ظن و بددلی است به خدا و خلق و این صفت رذیله نتیجه جبن و ضعف نفس است، زیرا که هر جبان ضعیف النفسی، هر فکر فاسدی که به خاطرش می گذرد و به قوه واهمه او درمی آید اعتقاد می کند و پی آن می رود و این صفت خبیثه از مهلکات عظیمه است خداوند عالم می فرماید: «یا ایها الذین آمنوا اجتنبوا کثیرا من الظن ان بعض الظن اثم» یعنی «ای گروه مومنین، اجتناب کنید از بسیاری از گمان ها بدرستی که بعضی از گمانها گناه است» و دیگر می فرماید: «و ظنتم ظن السوء و کنتم قوما بورا» یعنی گمان بد بردید، و شما قومی بودید به هلاکت رسیده» و حضرت امیرالمومنین علیه السلام می فرماید که «باید امر برادر مومن خود را به بهترین محامل حمل کنی و باید به سخنی که از برادر تو سرزند گمان بد نبری مادامی که محمل خوبی از برای آن بیابی» و مروی است که «خدای تعالی حرام کرده است از هر مسلمی خون او را و عرض او را و ظن بد به او بردن را» و همین مذمت از برای ظن بد کافی است که آن را قرین کشتن مسلم و دست اندازی به حریم و عرض او نموده و شکی نیست که هر که در باطن، بد به دیگری برد و او را به شر و فساد نسبت دهد در ظاهر به نظر حقارت او را می بیند، و اکرام او را کما ینبغی بجا نمی آورد و در حقوق او کوتاهی می کند بلکه مضایقه از غیبت، و اظهار آنچه گمان به او برده نمی کند و همه این امور منشأ هلاکت او می شود. امیر معزی : قصاید
شماره ۳۱۰ - کی توان گفتن که شد ملک شهنشه بینظام
کی توان گفتن که شد ملک شهنشه بینظام صوفی محمد هروی : دیوان اطعمه
بخش ۹۶ - فضل خدای را که تواند شمار کرد
فضل خدای را که تواند شمار کرد نیر تبریزی : غزلیات
شماره ۱۳۶ - چمنی دیدم و کردم قدمی چند خرامی
چمنی دیدم و کردم قدمی چند خرامی سیدای نسفی : شهر آشوب
شمارهٔ ۲۳۳ - نجار
دلبر نجار من بیرون شد از مأوای خود فیض کاشانی : غزلیات
غزل ۵۲۴ - ای که با ما وعدها کردی خلاف
ای که با ما وعدها کردی خلاف قطران تبریزی : مقطعات
شماره ۵۹ - هرگه که مرا ز آمدن تو خبر آید
هرگه که مرا ز آمدن تو خبر آید مجد همگر : رباعیات
شماره ۴۷۶ - چون روی نمود بخت و وصل آمد ساز
چون روی نمود بخت و وصل آمد ساز اسیر شهرستانی : غزلیات
شماره ۵۳۶ - زبان ناله پر از شوخی تحریر می گیرد
زبان ناله پر از شوخی تحریر می گیرد ابن یمین فَرومَدی : قطعات
شماره ٢٣ - فراخ دستی ز اندازه مگذران چندان
فراخ دستی ز اندازه مگذران چندان امیر معزی : رباعیات
شماره ۷۲ - گر نعمت دشمنت ز حد بیرون شد
گر نعمت دشمنت ز حد بیرون شد حزین لاهیجی : رباعیات
شماره ۴۹ - دیدیم، سواد هند حیرت زار است
دیدیم، سواد هند حیرت زار است واعظ قزوینی : رباعیات
شماره ۹۳ - ای آنکه نباشد از نمازت جز نام
ای آنکه نباشد از نمازت جز نام قاسم انوار : غزلیات
شماره ۳۲ - هزار بار نمک ریخت بر جراحت ما
هزار بار نمک ریخت بر جراحت ما فایز دشتی : دوبیتیها
دوبیتی ۹۴ - به سیر باغ رفتم باختم من
به سیر باغ رفتم باختم من نسیمی : اشعار عربی و ملمع
شماره ۱ - انی لقد اتصلت بالذات
انی لقد اتصلت بالذات
