مولوی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۴۸۷
چو عید و چون عرفه عارفان این عرفات صفی علیشاه : متفرقات
شمارهٔ ۲۶
بنیاد جهان چو یافت تأسیس خیالی بخارایی : غزلیات
شمارهٔ ۷
چون نی اگر چه عمری خوش می نواخت ما را قرآن کریم : با ترجمه مهدی الهی قمشهای
سورة الفجر
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَـٰنِ الرَّحِيمِ فریدون مشیری : گناه دریا
پرستش
ای شب، به پاس صحبت دیرین، خدای را، با او بگو حکایت شب زنده داریام صائب تبریزی : مطالع
شمارهٔ ۳۴۸
وقت خواب ناز، آن مژگان بود خونریزتر صغیر اصفهانی : قصاید
شمارهٔ ۴۸ - در نعت رسول اکرم (ص) و مدح ولی اعظم علی (ع)
به اهل بینش در آفرینش بود مبرهن بود مسلم عطار نیشابوری : باب اول: در توحیدِ باری عزّ شأنه
شمارهٔ ۷۷
یک ذره هدایتِ تو میباید و بس صائب تبریزی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۵۸۳۵
طومار عمر طی شد و غافل نشسته ایم شاه نعمتالله ولی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۱۰۸۸
پیرهن گر کهنه گردد یوسف جان را چه غم سعدی : غزلیات
غزل ۴۱
دیر آمدی ای نگار سرمست حافظ : غزلیات
غزل شمارهٔ ۱۸۵
نقدها را بود آیا که عیاری گیرند فردوسی : داستان سیاوش
بخش ۹
چو خورشید تابنده بنمود پشت رشیدالدین میبدی : ۸- سورة الانفال- مدنیة
۶ - النوبة الثانیة
قوله تعالى: وَ لَوْ تَرى إِذْ یَتَوَفَّى الَّذِینَ کَفَرُوا، جماعتى مفسران گفتند: این آیت در شأن کشتگان روز بدر آمده است که چون روى به مسلمانان نهادند بوقت جنگ، فریشتگان بر پشتهاى ایشان میزدند. مردى گفت یا رسول اللَّه! رأیت بظهر ابى جهل مثل الشراک. بر پشت بو جهل نشان ضربتها دیدم هم چون دوال. فقال: ذاک ضرب الملائکة، رسول خدا گفت: آن ضرب فریشتگان بوده. و عن انس بن مالک قال: وقف رسول اللَّه ص یوم بدر على القلیب، فقال: اى ابا جهل بن هشام و اى عتبة بن ربیعة و اى ولید بن عتبة و اى فلان بن فلان، بئس عشیرة النّبی کنتم، و بئس بنو عم النبى کنتم، هل وجدتم ما وعد ربکم حقاً. فقال عمر: بابى انت و امى یا رسول اللَّه! هل یسمعون کلامک الساعة و قد جیّفوا؟ قال: و الّذى بعثنى بالحقّ، انّهم یسمعون کما تسمع، و لکن لا یقدرون ان یجیبوا. سعدی : باب اول در عدل و تدبیر و رای
گفتار اندر دفع دشمن به رای و تدبیر
میان دو بد خواه کوتاه دست مولوی : دفتر سوم
بخش ۱۶۸ - وفات یافتن بلال رضی الله عنه با شادی
چون بلال از ضعف شد همچون هلال سیف فرغانی : غزلیات (گزیدهٔ ناقص)
غزل شمارهٔ ۹۷
ای پستهٔ دهانت نرخ شکر شکسته طبیب اصفهانی : رباعیات
شمارهٔ ۲۰
عمریست که تیره روزگارم چه کنم؟ طبیب اصفهانی : رباعیات
شمارهٔ ۲۱
کی پیش کسی حکایتی از تو کنم مشتاق اصفهانی : رباعیات
شمارهٔ ۱۴۱
تنها نه زمین ز صید گاهت گلرنگ
غزل شمارهٔ ۴۸۷
چو عید و چون عرفه عارفان این عرفات صفی علیشاه : متفرقات
شمارهٔ ۲۶
بنیاد جهان چو یافت تأسیس خیالی بخارایی : غزلیات
شمارهٔ ۷
چون نی اگر چه عمری خوش می نواخت ما را قرآن کریم : با ترجمه مهدی الهی قمشهای
سورة الفجر
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَـٰنِ الرَّحِيمِ فریدون مشیری : گناه دریا
پرستش
ای شب، به پاس صحبت دیرین، خدای را، با او بگو حکایت شب زنده داریام صائب تبریزی : مطالع
شمارهٔ ۳۴۸
وقت خواب ناز، آن مژگان بود خونریزتر صغیر اصفهانی : قصاید
شمارهٔ ۴۸ - در نعت رسول اکرم (ص) و مدح ولی اعظم علی (ع)
به اهل بینش در آفرینش بود مبرهن بود مسلم عطار نیشابوری : باب اول: در توحیدِ باری عزّ شأنه
شمارهٔ ۷۷
یک ذره هدایتِ تو میباید و بس صائب تبریزی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۵۸۳۵
طومار عمر طی شد و غافل نشسته ایم شاه نعمتالله ولی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۱۰۸۸
پیرهن گر کهنه گردد یوسف جان را چه غم سعدی : غزلیات
غزل ۴۱
دیر آمدی ای نگار سرمست حافظ : غزلیات
غزل شمارهٔ ۱۸۵
نقدها را بود آیا که عیاری گیرند فردوسی : داستان سیاوش
بخش ۹
چو خورشید تابنده بنمود پشت رشیدالدین میبدی : ۸- سورة الانفال- مدنیة
۶ - النوبة الثانیة
قوله تعالى: وَ لَوْ تَرى إِذْ یَتَوَفَّى الَّذِینَ کَفَرُوا، جماعتى مفسران گفتند: این آیت در شأن کشتگان روز بدر آمده است که چون روى به مسلمانان نهادند بوقت جنگ، فریشتگان بر پشتهاى ایشان میزدند. مردى گفت یا رسول اللَّه! رأیت بظهر ابى جهل مثل الشراک. بر پشت بو جهل نشان ضربتها دیدم هم چون دوال. فقال: ذاک ضرب الملائکة، رسول خدا گفت: آن ضرب فریشتگان بوده. و عن انس بن مالک قال: وقف رسول اللَّه ص یوم بدر على القلیب، فقال: اى ابا جهل بن هشام و اى عتبة بن ربیعة و اى ولید بن عتبة و اى فلان بن فلان، بئس عشیرة النّبی کنتم، و بئس بنو عم النبى کنتم، هل وجدتم ما وعد ربکم حقاً. فقال عمر: بابى انت و امى یا رسول اللَّه! هل یسمعون کلامک الساعة و قد جیّفوا؟ قال: و الّذى بعثنى بالحقّ، انّهم یسمعون کما تسمع، و لکن لا یقدرون ان یجیبوا. سعدی : باب اول در عدل و تدبیر و رای
گفتار اندر دفع دشمن به رای و تدبیر
میان دو بد خواه کوتاه دست مولوی : دفتر سوم
بخش ۱۶۸ - وفات یافتن بلال رضی الله عنه با شادی
چون بلال از ضعف شد همچون هلال سیف فرغانی : غزلیات (گزیدهٔ ناقص)
غزل شمارهٔ ۹۷
ای پستهٔ دهانت نرخ شکر شکسته طبیب اصفهانی : رباعیات
شمارهٔ ۲۰
عمریست که تیره روزگارم چه کنم؟ طبیب اصفهانی : رباعیات
شمارهٔ ۲۱
کی پیش کسی حکایتی از تو کنم مشتاق اصفهانی : رباعیات
شمارهٔ ۱۴۱
تنها نه زمین ز صید گاهت گلرنگ
