آذر بیگدلی : رباعیات
شماره ۱۴۸ - آه از حسنین، کز جهان شیون و شین
آه از حسنین، کز جهان شیون و شین
اهلی شیرازی : قطعات
شماره ۱۰۶ - پیش از این سرزنش از خلق مرا بود که تو
پیش از این سرزنش از خلق مرا بود که تو
ابن یمین فَرومَدی : رباعیات
شماره ۵۱ - افسوس که موسم جوانی بگذشت
افسوس که موسم جوانی بگذشت
مجد همگر : رباعیات
شماره ۲۱ - آنم که چو جان بپرورم مردم را
آنم که چو جان بپرورم مردم را
اهلی شیرازی : قطعات
شماره ۸۷ - می و مطرب همه در بزم یارست
می و مطرب همه در بزم یارست
طغرای مشهدی : ابیات برگزیده از غزلیات
شماره ۷۲۵ - حاصل دنیا و دین را مفت نستاند کسی
حاصل دنیا و دین را مفت نستاند کسی
سیدای نسفی : شهر آشوب
شمارهٔ ۳۶۹ - چلپک فروش
دلبر چلپک فروش از عاشقان در رهن شد
جامی : اعتقادنامه
بخش ۲ - فی وجوده سبحانه و تعالی
هر که را عقل خرده بین باشد
ابوالفضل بیهقی : مجلد هفتم
بخش ۱۸ - نسخة الکتاب
نسخة الکتاب
فرخی یزدی : غزلیات
شماره ۲۲ - با آن که کسی نیست به وارستگی ما
با آن که کسی نیست به وارستگی ما
سعدی : باب دوم در احسان
گفتار اندر گردش روزگار
تو با خلق سهلی کن ای نیکبخت
خاقانی : غزلیات
غزل ۳ - خوش خوش خرامان می‌روی، ای شاه خوبان تا کجا
خوش خوش خرامان می‌روی، ای شاه خوبان تا کجا
حاجب شیرازی : غزلیات
شماره ۱۲۸ - مسلم است مرا فقر و نعمت افلاس
مسلم است مرا فقر و نعمت افلاس
سلیمی جرونی : شیرین و فرهاد
بخش ۸۳ - پند اول
نخستین آنکه در پنهان و در فاش
ملک‌الشعرای بهار : رباعیات
شمارهٔ ۳۹ - تسلیم و رضا
چون از در تسلیم نشد یار، عزیز
اهلی شیرازی : غزلیات
شماره ۵۰۸ - داغ پنهان دلم هر دیده مشکل بنگرد
داغ پنهان دلم هر دیده مشکل بنگرد
غزالی : رکن سوم - رکن مهلکات
بخش ۸۷ - پیدا کردن اسباب کبر و علاج آن
بدان که هرکه تکبر کند از آن کند که خود را صفتی داند که دیگران را از آن نیست و آن صفت کمال بود و آن را هفت سبب است:
آذر بیگدلی : رباعیات
شماره ۱۷۰ - از دور فلک که باخت لعب عجبی
از دور فلک که باخت لعب عجبی
ابوعلی عثمانی : باب دوم
بخش ۴۲ - ابواسحق ابراهیم بن احمد الخوّاص
از ایشان بود ابواسحق ابراهیم بن احمدالخوّاص رَحْمَةُ اللّهِ عَلَیْه از اقران جنید و آن نوری بود و او را اندر توکّل و ریاضتها حظّ فراوان بود، وفاة وی اندر سنه احدی و تسعین و مأتین بود بشهر ری و علّت شکم داشت و هرگاه که برخاستی بدان علّت طهارة کردی و فرا مسجد شدی و دو رکعت نماز گزاردی و یکبار اندر میان آب شد و فرمان یافت هم آنجا رَحِمَهُ اللّهُ.
بیدل دهلوی : غزلیات
غزل ۹۷۰ - نه فخر می‌دمد اینجا نه ننگ می‌بارد
نه فخر می‌دمد اینجا نه ننگ می‌بارد