اوحدی مراغهای : رباعیات
رباعی ۱۲۹ - دی باد صبا ز خاک بر داشت سرم
دی باد صبا ز خاک بر داشت سرم اهلی شیرازی : غزلیات
شماره ۱۲۷۹ - عالم چو آفتاب پر از نور کرده یی
عالم چو آفتاب پر از نور کرده یی اسیر شهرستانی : غزلیات
شماره ۴۴۵ - چه کرده ام که دگر بدگمان نمی گردد
چه کرده ام که دگر بدگمان نمی گردد صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۵۴۸۰ - گر چنین از کف عنان توسن دل می دهیم
گر چنین از کف عنان توسن دل می دهیم محتشم کاشانی : غزلیات
غزل ۳۶۳ - آمد از مجلس برون در سر هوای سیر باغ
آمد از مجلس برون در سر هوای سیر باغ ابن یمین فَرومَدی : قطعات
شماره ۵۴٠ - ای پسر بشنو ز من پندی بغایت سودمند
ای پسر بشنو ز من پندی بغایت سودمند حکیم نزاری : غزلیات
شماره ۶۸۸ - مسکین دلِ بی چاره کز دست بشد کارش
مسکین دلِ بی چاره کز دست بشد کارش امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شماره ۱۹۳۳ - گر چشم من در روی آن خورشید رخسار آمدی
گر چشم من در روی آن خورشید رخسار آمدی اسیر شهرستانی : غزلیات
شماره ۲۲۸ - پیش سامان سرشکم مایه دریا کم است
پیش سامان سرشکم مایه دریا کم است اهلی شیرازی : رباعیات
شماره ۵۴۱ - یارب دل من ز سینه ریشان گردان
یارب دل من ز سینه ریشان گردان شاه نعمتالله ولی : غزلیات
غزل ۱۵۱۷ - ماه من امشب برآمد خوش خوشی
ماه من امشب برآمد خوش خوشی واعظ قزوینی : مثنویات
شماره ۳ - فرازنده دست و تیغ زبان
فرازنده دست و تیغ زبان امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شماره ۱۸۲۶ - جان به فدات می کنم، بو که از آن من شوی
جان به فدات می کنم، بو که از آن من شوی فیض کاشانی : غزلیات
غزل ۸۱۴ - میفزاید جان حدیث عاشقان بسیار گو
میفزاید جان حدیث عاشقان بسیار گو ابن یمین فَرومَدی : قطعات
شماره ٧٣٧ - اندرین ایام هر کو همچو فرزین کژ رواست
اندرین ایام هر کو همچو فرزین کژ رواست کمالالدین اسماعیل : قطعات
شمارهٔ ۶۲ - وله ایضا
نظر می کنم در جهان بخت را قاسم انوار : غزلیات
شماره ۱۸۴ - عاشقان در جمع با یارند و این بس دور نیست
عاشقان در جمع با یارند و این بس دور نیست مجد همگر : رباعیات
شماره ۱۵۷ - ای نفس چو کشت عمر در خوشه نشست
ای نفس چو کشت عمر در خوشه نشست شاه نعمتالله ولی : مثنویات
شماره ۱۰ - صوت نائی بشنو از آواز نی
صوت نائی بشنو از آواز نی رضاقلی خان هدایت : فردوس در شرح احوال متأخرین و معاصرین
بخش ۱۶ - خاکی خراسانی
نام شریف آن جناب مولانا لطفعلی. والدش از اهل بروجرد بود. اما تولد آن حضرت در ارض اقدس روی نمود. از علوم رسمیه و فنون ادبیه بهره ور گردیده و بادهٔ فقر از جام ملامت کشیده. خراسان و پیشاور و کابل را سیاحت کرده و به خدمت جناب مسکین شاه پیشاوری و سید عالم شاه هندی رسیده. از ایشان تربیتها دیده و آن گاه به جانب عراقین و فارس شتافته. سعادت خدمت حضرت سید قطب الدین شیرازی و آقا محمد هاشم دریافته و بنا بر اخلاص به خدمت جناب آقا محمد هاشم نام فرزند سعادتمند خود را محمد هاشم نهاده. غرض، سالهای سال رهسپر وادی ملامت و تارک سبیل مروت و سلامت بود و به انواع ممکنه نفس را مجاهده میفرمود. اغلب اوقات صائم و مشغول به ذکر دایم. جوعش مطلوب و عبادتش محبوب. تا آخر عمر در عبادت و مجاهده ولوع داشت و پیوسته همت بر عزلت میگماشت. بیشتر اوقات به خدمت و صحبت حضرت اوحدالموحدین حاج میرزاابوالقاسم شیرازی روی میآورد و صحبت کثیرالبهجت آن جناب را غنیمت میشمرد. الحق عالمی عابد و فقیری زاهد و سیاحی وارسته و متورعی خجسته بود. فقیر مکرر ادراک خدمت آن جناب را حاصل نمود.
رباعی ۱۲۹ - دی باد صبا ز خاک بر داشت سرم
دی باد صبا ز خاک بر داشت سرم اهلی شیرازی : غزلیات
شماره ۱۲۷۹ - عالم چو آفتاب پر از نور کرده یی
عالم چو آفتاب پر از نور کرده یی اسیر شهرستانی : غزلیات
شماره ۴۴۵ - چه کرده ام که دگر بدگمان نمی گردد
چه کرده ام که دگر بدگمان نمی گردد صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۵۴۸۰ - گر چنین از کف عنان توسن دل می دهیم
گر چنین از کف عنان توسن دل می دهیم محتشم کاشانی : غزلیات
غزل ۳۶۳ - آمد از مجلس برون در سر هوای سیر باغ
آمد از مجلس برون در سر هوای سیر باغ ابن یمین فَرومَدی : قطعات
شماره ۵۴٠ - ای پسر بشنو ز من پندی بغایت سودمند
ای پسر بشنو ز من پندی بغایت سودمند حکیم نزاری : غزلیات
شماره ۶۸۸ - مسکین دلِ بی چاره کز دست بشد کارش
مسکین دلِ بی چاره کز دست بشد کارش امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شماره ۱۹۳۳ - گر چشم من در روی آن خورشید رخسار آمدی
گر چشم من در روی آن خورشید رخسار آمدی اسیر شهرستانی : غزلیات
شماره ۲۲۸ - پیش سامان سرشکم مایه دریا کم است
پیش سامان سرشکم مایه دریا کم است اهلی شیرازی : رباعیات
شماره ۵۴۱ - یارب دل من ز سینه ریشان گردان
یارب دل من ز سینه ریشان گردان شاه نعمتالله ولی : غزلیات
غزل ۱۵۱۷ - ماه من امشب برآمد خوش خوشی
ماه من امشب برآمد خوش خوشی واعظ قزوینی : مثنویات
شماره ۳ - فرازنده دست و تیغ زبان
فرازنده دست و تیغ زبان امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شماره ۱۸۲۶ - جان به فدات می کنم، بو که از آن من شوی
جان به فدات می کنم، بو که از آن من شوی فیض کاشانی : غزلیات
غزل ۸۱۴ - میفزاید جان حدیث عاشقان بسیار گو
میفزاید جان حدیث عاشقان بسیار گو ابن یمین فَرومَدی : قطعات
شماره ٧٣٧ - اندرین ایام هر کو همچو فرزین کژ رواست
اندرین ایام هر کو همچو فرزین کژ رواست کمالالدین اسماعیل : قطعات
شمارهٔ ۶۲ - وله ایضا
نظر می کنم در جهان بخت را قاسم انوار : غزلیات
شماره ۱۸۴ - عاشقان در جمع با یارند و این بس دور نیست
عاشقان در جمع با یارند و این بس دور نیست مجد همگر : رباعیات
شماره ۱۵۷ - ای نفس چو کشت عمر در خوشه نشست
ای نفس چو کشت عمر در خوشه نشست شاه نعمتالله ولی : مثنویات
شماره ۱۰ - صوت نائی بشنو از آواز نی
صوت نائی بشنو از آواز نی رضاقلی خان هدایت : فردوس در شرح احوال متأخرین و معاصرین
بخش ۱۶ - خاکی خراسانی
نام شریف آن جناب مولانا لطفعلی. والدش از اهل بروجرد بود. اما تولد آن حضرت در ارض اقدس روی نمود. از علوم رسمیه و فنون ادبیه بهره ور گردیده و بادهٔ فقر از جام ملامت کشیده. خراسان و پیشاور و کابل را سیاحت کرده و به خدمت جناب مسکین شاه پیشاوری و سید عالم شاه هندی رسیده. از ایشان تربیتها دیده و آن گاه به جانب عراقین و فارس شتافته. سعادت خدمت حضرت سید قطب الدین شیرازی و آقا محمد هاشم دریافته و بنا بر اخلاص به خدمت جناب آقا محمد هاشم نام فرزند سعادتمند خود را محمد هاشم نهاده. غرض، سالهای سال رهسپر وادی ملامت و تارک سبیل مروت و سلامت بود و به انواع ممکنه نفس را مجاهده میفرمود. اغلب اوقات صائم و مشغول به ذکر دایم. جوعش مطلوب و عبادتش محبوب. تا آخر عمر در عبادت و مجاهده ولوع داشت و پیوسته همت بر عزلت میگماشت. بیشتر اوقات به خدمت و صحبت حضرت اوحدالموحدین حاج میرزاابوالقاسم شیرازی روی میآورد و صحبت کثیرالبهجت آن جناب را غنیمت میشمرد. الحق عالمی عابد و فقیری زاهد و سیاحی وارسته و متورعی خجسته بود. فقیر مکرر ادراک خدمت آن جناب را حاصل نمود.
