حزین لاهیجی : غزلیات
شماره ۳۴۶ - شلایین نرگسش مست شراب آلوده را ماند
شلایین نرگسش مست شراب آلوده را ماند واعظ قزوینی : غزلیات
شماره ۴۳۸ - باشد بحرف راست چو دایم بنای وعظ
باشد بحرف راست چو دایم بنای وعظ باباطاهر عریان همدانی : دوبیتیها
دوبیتی ۳۰۱ - دلم بلبل صفت حیران گل بی
دلم بلبل صفت حیران گل بی صائب تبریزی : مطالع
شماره ۹۲ - فراغبال محال است راست کیشان را
فراغبال محال است راست کیشان را واعظ قزوینی : غزلیات
شماره ۳۹۹ - بهار کرد جهان را ز کوه و صحرا سبز
بهار کرد جهان را ز کوه و صحرا سبز اقبال لاهوری : جاویدنامه
برآمدن انجم شناس مریخی از رصدگاه
پیر مردی ریش او مانند برف صفایی جندقی : ترکیب ۱۱۴بندی عاشورایی
بند ۵۵ - نالید آنقدر که زبان از فغان فتاد
نالید آنقدر که زبان از فغان فتاد خاقانی : قصاید
شمارهٔ ۱۸۰ - در تغزل و شکایت
دلسوز ما که آتش گویاست قند او سلیم تهرانی : غزلیات
شماره ۵۳۹ - گل از هوای تو در رنگ و بو نمی گنجد
گل از هوای تو در رنگ و بو نمی گنجد عینالقضات همدانی : لوایح
فصل ۱۶۴
عاشق را آنچه بباید در عشق بیابد و آنچه نباید لازمۀ او بود و زهی درد بیدرمان و زهی رنج بی پایان ای عزیز عاشق را رستن از درد عشق جز بعدم نبود و در عدم بر او بسته و جان او بزخم وجود خسته چون وجود عاشق گناه کبیرۀ او بود در عشق او را تارک آن بودن بهتر و دست از آن داشتن خوشتر: ملکالشعرای بهار : ارمغان بهار
فقرۀ ۶۹
بیم و بادافراه دوزخ را به نگرش کن (در نظر بگیر). شاه نعمتالله ولی : مفردات
شماره ۱۲۵ - در هوای مجلسش چندان بگریم همچو شمع
در هوای مجلسش چندان بگریم همچو شمع جلال عضد : غزلیّات
شماره ۴۲ - به بالین غریبانت گذر نیست
به بالین غریبانت گذر نیست امیر معزی : رباعیات
شماره ۱۰ - ای شاه چو بیند آسمان رای تو را
ای شاه چو بیند آسمان رای تو را صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۱۹۹۴ - ما را ز عشق درد و غم بیکرانه است
ما را ز عشق درد و غم بیکرانه است بیدل دهلوی : غزلیات
غزل ۲۶۴۵ - به وحشت نگاهی چه خو کردهای
به وحشت نگاهی چه خو کردهای اوحدی مراغهای : رباعیات
رباعی ۱۱۲ - تن خاک تو گشت، رحمتی بر خواریش
تن خاک تو گشت، رحمتی بر خواریش اوحدالدین کرمانی : الباب الثامن: فی الخصال المذمومة و ما یتولد منها
شماره ۲۰ - بی هیچ یقین چو بدگمانی باشی
بی هیچ یقین چو بدگمانی باشی انوری : مقطعات
شمارهٔ ۴۴۱ - در قناعت
یارب بده مرا به دل نعمتی که بود وفایی شوشتری : رباعیات
شماره ۲۸ - از حُبّ علی نمی توان شد منفک
از حُبّ علی نمی توان شد منفک
شماره ۳۴۶ - شلایین نرگسش مست شراب آلوده را ماند
شلایین نرگسش مست شراب آلوده را ماند واعظ قزوینی : غزلیات
شماره ۴۳۸ - باشد بحرف راست چو دایم بنای وعظ
باشد بحرف راست چو دایم بنای وعظ باباطاهر عریان همدانی : دوبیتیها
دوبیتی ۳۰۱ - دلم بلبل صفت حیران گل بی
دلم بلبل صفت حیران گل بی صائب تبریزی : مطالع
شماره ۹۲ - فراغبال محال است راست کیشان را
فراغبال محال است راست کیشان را واعظ قزوینی : غزلیات
شماره ۳۹۹ - بهار کرد جهان را ز کوه و صحرا سبز
بهار کرد جهان را ز کوه و صحرا سبز اقبال لاهوری : جاویدنامه
برآمدن انجم شناس مریخی از رصدگاه
پیر مردی ریش او مانند برف صفایی جندقی : ترکیب ۱۱۴بندی عاشورایی
بند ۵۵ - نالید آنقدر که زبان از فغان فتاد
نالید آنقدر که زبان از فغان فتاد خاقانی : قصاید
شمارهٔ ۱۸۰ - در تغزل و شکایت
دلسوز ما که آتش گویاست قند او سلیم تهرانی : غزلیات
شماره ۵۳۹ - گل از هوای تو در رنگ و بو نمی گنجد
گل از هوای تو در رنگ و بو نمی گنجد عینالقضات همدانی : لوایح
فصل ۱۶۴
عاشق را آنچه بباید در عشق بیابد و آنچه نباید لازمۀ او بود و زهی درد بیدرمان و زهی رنج بی پایان ای عزیز عاشق را رستن از درد عشق جز بعدم نبود و در عدم بر او بسته و جان او بزخم وجود خسته چون وجود عاشق گناه کبیرۀ او بود در عشق او را تارک آن بودن بهتر و دست از آن داشتن خوشتر: ملکالشعرای بهار : ارمغان بهار
فقرۀ ۶۹
بیم و بادافراه دوزخ را به نگرش کن (در نظر بگیر). شاه نعمتالله ولی : مفردات
شماره ۱۲۵ - در هوای مجلسش چندان بگریم همچو شمع
در هوای مجلسش چندان بگریم همچو شمع جلال عضد : غزلیّات
شماره ۴۲ - به بالین غریبانت گذر نیست
به بالین غریبانت گذر نیست امیر معزی : رباعیات
شماره ۱۰ - ای شاه چو بیند آسمان رای تو را
ای شاه چو بیند آسمان رای تو را صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۱۹۹۴ - ما را ز عشق درد و غم بیکرانه است
ما را ز عشق درد و غم بیکرانه است بیدل دهلوی : غزلیات
غزل ۲۶۴۵ - به وحشت نگاهی چه خو کردهای
به وحشت نگاهی چه خو کردهای اوحدی مراغهای : رباعیات
رباعی ۱۱۲ - تن خاک تو گشت، رحمتی بر خواریش
تن خاک تو گشت، رحمتی بر خواریش اوحدالدین کرمانی : الباب الثامن: فی الخصال المذمومة و ما یتولد منها
شماره ۲۰ - بی هیچ یقین چو بدگمانی باشی
بی هیچ یقین چو بدگمانی باشی انوری : مقطعات
شمارهٔ ۴۴۱ - در قناعت
یارب بده مرا به دل نعمتی که بود وفایی شوشتری : رباعیات
شماره ۲۸ - از حُبّ علی نمی توان شد منفک
از حُبّ علی نمی توان شد منفک
