حکیم نزاری : غزلیات
شماره ۶۳۶ - راز سر بسته اگر راست نمیگویم باز
راز سر بسته اگر راست نمیگویم باز عطار نیشابوری : بخش نهم
(۳) حکایت پادشاه که علم نجوم دانست
نجومی نیک میدانست آن شاه حزین لاهیجی : فرهنگ نامه
بخش ۳ - خطاب زمین بوس
سپهر آستانا، ملک چاکرا مولوی : غزلیات
غزل ۲۹۰۲ - ای درآورده جهانی را ز پای
ای دَرآورده جهانی را زِ پای سعدی : غزلیات
غزل ۲۸ - سرمست درآمد از خرابات
سرمست درآمد از خرابات نظیری نیشابوری : رباعیات
شماره ۱۹ - یک دم که ز دردسر پریشانی داشت
یک دم که ز دردسر پریشانی داشت مجیرالدین بیلقانی : غزلیات
شماره ۶۵ - چه بد کردم که پیمانم شکستی
چه بد کردم که پیمانم شکستی اثیر اخسیکتی : قصاید
شمارهٔ ۲۳ - فخریه
گره گشای سخن خامه توان من است صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۶۶۴۹ - ای که از شغل عمارت غافل از دل گشته ای
ای که از شغل عمارت غافل از دل گشته ای سیدای نسفی : شهر آشوب
شمارهٔ ۱۵۱ - شربتگر
زهر خوردم آن بت شربتگرم تحسین نکرد وحشی بافقی : غزلیات
غزل ۷۱ - مریض عشق اگر صد بود علاج یکیست
مریض عشق اگر صد بود علاج یکیست صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۲۴۴۷ - بر زمین از ناز زلف او چو دامان می کشد
بر زمین از ناز زلف او چو دامان می کشد ابن یمین فَرومَدی : قطعات
شماره ٧٧٢ - مکروه طبعت آنچه شود واقع ایحکیم
مکروه طبعت آنچه شود واقع ایحکیم خاقانی : قصاید
شمارهٔ ۹۳ - در بیان عشق و گوشه نشینی و ستایش عصمة الدین خواهر منوچهر
از همه عالم کران خواهم گزید سنایی غزنوی : قصاید
قصیدهٔ شمارهٔ ۳ - این قصیدهٔ را عارف زرگر در مدح سنایی گفته
ای نهاده پای همت بر سر اوج سما حکیم نزاری : دستورنامه
بخش ۲۹ - سخا به مستی
به مستی سخاوت بود نا پسند فردوسی : پادشاهی خسرو پرویز
بخش ۴۹ - چوخراد بر زین به خسرو رسید
چوخراد بر زین به خسرو رسید شاه نعمتالله ولی : غزلیات
غزل ۱۳۲۵ - گنج او در کنج دل ای جان بجو
گنج او در کنج دل ای جان بجو اسیر شهرستانی : غزلیات
شماره ۴۹۲ - تغافل در نگه پنهان که دارد
تغافل در نگه پنهان که دارد صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۲۰۲۲ - رزق دهن تیغ بود هر گلو که هست
رزق دهن تیغ بود هر گلو که هست
شماره ۶۳۶ - راز سر بسته اگر راست نمیگویم باز
راز سر بسته اگر راست نمیگویم باز عطار نیشابوری : بخش نهم
(۳) حکایت پادشاه که علم نجوم دانست
نجومی نیک میدانست آن شاه حزین لاهیجی : فرهنگ نامه
بخش ۳ - خطاب زمین بوس
سپهر آستانا، ملک چاکرا مولوی : غزلیات
غزل ۲۹۰۲ - ای درآورده جهانی را ز پای
ای دَرآورده جهانی را زِ پای سعدی : غزلیات
غزل ۲۸ - سرمست درآمد از خرابات
سرمست درآمد از خرابات نظیری نیشابوری : رباعیات
شماره ۱۹ - یک دم که ز دردسر پریشانی داشت
یک دم که ز دردسر پریشانی داشت مجیرالدین بیلقانی : غزلیات
شماره ۶۵ - چه بد کردم که پیمانم شکستی
چه بد کردم که پیمانم شکستی اثیر اخسیکتی : قصاید
شمارهٔ ۲۳ - فخریه
گره گشای سخن خامه توان من است صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۶۶۴۹ - ای که از شغل عمارت غافل از دل گشته ای
ای که از شغل عمارت غافل از دل گشته ای سیدای نسفی : شهر آشوب
شمارهٔ ۱۵۱ - شربتگر
زهر خوردم آن بت شربتگرم تحسین نکرد وحشی بافقی : غزلیات
غزل ۷۱ - مریض عشق اگر صد بود علاج یکیست
مریض عشق اگر صد بود علاج یکیست صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۲۴۴۷ - بر زمین از ناز زلف او چو دامان می کشد
بر زمین از ناز زلف او چو دامان می کشد ابن یمین فَرومَدی : قطعات
شماره ٧٧٢ - مکروه طبعت آنچه شود واقع ایحکیم
مکروه طبعت آنچه شود واقع ایحکیم خاقانی : قصاید
شمارهٔ ۹۳ - در بیان عشق و گوشه نشینی و ستایش عصمة الدین خواهر منوچهر
از همه عالم کران خواهم گزید سنایی غزنوی : قصاید
قصیدهٔ شمارهٔ ۳ - این قصیدهٔ را عارف زرگر در مدح سنایی گفته
ای نهاده پای همت بر سر اوج سما حکیم نزاری : دستورنامه
بخش ۲۹ - سخا به مستی
به مستی سخاوت بود نا پسند فردوسی : پادشاهی خسرو پرویز
بخش ۴۹ - چوخراد بر زین به خسرو رسید
چوخراد بر زین به خسرو رسید شاه نعمتالله ولی : غزلیات
غزل ۱۳۲۵ - گنج او در کنج دل ای جان بجو
گنج او در کنج دل ای جان بجو اسیر شهرستانی : غزلیات
شماره ۴۹۲ - تغافل در نگه پنهان که دارد
تغافل در نگه پنهان که دارد صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۲۰۲۲ - رزق دهن تیغ بود هر گلو که هست
رزق دهن تیغ بود هر گلو که هست