ابن یمین فَرومَدی : قطعات
شماره ٣۶۵ - نظام دولت و دین آنکه عدل شامل او
نظام دولت و دین آنکه عدل شامل او سعدی : باب دوم در احسان
حکایت در آزمودن پادشاه یمن حاتم را به آزاد مردی
ندانم که گفت این حکایت به من عیوقی : ورقه و گلشاه
بخش ۲۱ - رفتن ورقه بهٔمن
چو از مسکن خویش دل را بتافت واعظ قزوینی : غزلیات
شماره ۱۹۶ - خرام ناز تو، معمار شهر ویرانیست
خرام ناز تو، معمار شهر ویرانیست امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شماره ۱۶۳۰ - ای جهانی کشته، جان چند کس خواهی شدن؟
ای جهانی کشته، جان چند کس خواهی شدن؟ سعدی : باب اول در عدل و تدبیر و رای
گفتار اندر حذر از دشمنی که در طاعت آید
گرت خویش دشمن شود دوستدار غزالی : رکن چهارم - رکن منجیات
بخش ۴۳ - حقیقت فقر و زهد
بدان که فقیر آن بود که چیزی که وی را بدان حاجت بود ندارد و به دست وی نبود و آدمی را اول به وجود خود حاجت است، آنگاه به بقای خود حاجت است، آنگاه به غذا و به مال و به چیزهای بسیار، و از این همه چیز به دست وی نیست. وی در این همه نیازمند است و غنی آن بود که از غیر خود بی نیاز بود. و این جز یکی نیست جل جلاله. کوهی : غزلیات
شماره ۱۵۶ - هزاران آفرین بر صنع صانع
هزاران آفرین بر صنع صانع رشیدالدین میبدی : ۱۰۰- سورة العادیات- المکیة
النوبة الثالثة
قوله تعالى: بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِیمِ «بسم اللَّه» کلمة اذا سمعها العاصون نسوا زلّتهم فی جنب رحمته و اذا سمعها العابدون نسوا صولتهم فی جنب الهیّته، کلمة من سمعها ما غادرت له شغلا الّا کفته. و لا امرا الّا اصلحته و لا ذنبا الّا غفرته و لا اربا الّا قضته. صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۱۸۴۵ - زمانه را گل روی تو در بهار گرفت
زمانه را گل روی تو در بهار گرفت فیض کاشانی : غزلیات
غزل ۵۵۲ - آن روی در نظر چو نداری ببار اشک
آن روی در نظر چو نداری ببار اشک صامت بروجردی : غزلیات
شماره ۳۸ - در این ویران سر بیجا کسی منزل نمیگیرد
در این ویران سر بیجا کسی منزل نمیگیرد اهلی شیرازی : رباعیات
شماره ۵۶۹ - ایچشمه آفتاب با روی چو ماه
ایچشمه آفتاب با روی چو ماه عطار نیشابوری : باب چهل و هفتم: در معانیی كه تعلق به شمع دارد
شماره ۲۹ - با دل گفتم که راه دلبر گیرم
با دل گفتم که راه دلبر گیرم نظیری نیشابوری : غزلیات
شماره ۴۰۳ - نیم ز کعبه به می خوردن مجاز خجل
نیم ز کعبه به می خوردن مجاز خجل شاه نعمتالله ولی : غزلیات
غزل ۲۳۷ - ای عاشقان ای عاشقان ما را بیانی دیگر است
ای عاشقان ای عاشقان ما را بیانی دیگر است شاه نعمتالله ولی : غزلیات
غزل ۲۶۸ - عشق مستست و عقل مخمور است
عشق مستست و عقل مخمور است فضولی : غزلیات
شماره ۵ - بکه نسبت کنم آن سرو صنوبر قد را
بکه نسبت کنم آن سرو صنوبر قد را قاآنی شیرازی : قصاید
قصیدهٔ شمارهٔ ۳۴ - در تهنیت خطان و تطهیر شاهزاده آزاده عباس میرزا ثمره الفواد شهریار ماضی محمدشاه غازی طاب ثراه فرماید
این چه جشنست کزو جان جهان در طرب است سعدی : باب هشتم در آداب صحبت
شماره ۵۵ - دوستی را که به عمری فرا چنگ آرند، نشاید که به یک دم بیازارند
دوستی را که به عمری فرا چنگ آرند، نشاید که به یک دم بیازارند.
شماره ٣۶۵ - نظام دولت و دین آنکه عدل شامل او
نظام دولت و دین آنکه عدل شامل او سعدی : باب دوم در احسان
حکایت در آزمودن پادشاه یمن حاتم را به آزاد مردی
ندانم که گفت این حکایت به من عیوقی : ورقه و گلشاه
بخش ۲۱ - رفتن ورقه بهٔمن
چو از مسکن خویش دل را بتافت واعظ قزوینی : غزلیات
شماره ۱۹۶ - خرام ناز تو، معمار شهر ویرانیست
خرام ناز تو، معمار شهر ویرانیست امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شماره ۱۶۳۰ - ای جهانی کشته، جان چند کس خواهی شدن؟
ای جهانی کشته، جان چند کس خواهی شدن؟ سعدی : باب اول در عدل و تدبیر و رای
گفتار اندر حذر از دشمنی که در طاعت آید
گرت خویش دشمن شود دوستدار غزالی : رکن چهارم - رکن منجیات
بخش ۴۳ - حقیقت فقر و زهد
بدان که فقیر آن بود که چیزی که وی را بدان حاجت بود ندارد و به دست وی نبود و آدمی را اول به وجود خود حاجت است، آنگاه به بقای خود حاجت است، آنگاه به غذا و به مال و به چیزهای بسیار، و از این همه چیز به دست وی نیست. وی در این همه نیازمند است و غنی آن بود که از غیر خود بی نیاز بود. و این جز یکی نیست جل جلاله. کوهی : غزلیات
شماره ۱۵۶ - هزاران آفرین بر صنع صانع
هزاران آفرین بر صنع صانع رشیدالدین میبدی : ۱۰۰- سورة العادیات- المکیة
النوبة الثالثة
قوله تعالى: بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِیمِ «بسم اللَّه» کلمة اذا سمعها العاصون نسوا زلّتهم فی جنب رحمته و اذا سمعها العابدون نسوا صولتهم فی جنب الهیّته، کلمة من سمعها ما غادرت له شغلا الّا کفته. و لا امرا الّا اصلحته و لا ذنبا الّا غفرته و لا اربا الّا قضته. صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۱۸۴۵ - زمانه را گل روی تو در بهار گرفت
زمانه را گل روی تو در بهار گرفت فیض کاشانی : غزلیات
غزل ۵۵۲ - آن روی در نظر چو نداری ببار اشک
آن روی در نظر چو نداری ببار اشک صامت بروجردی : غزلیات
شماره ۳۸ - در این ویران سر بیجا کسی منزل نمیگیرد
در این ویران سر بیجا کسی منزل نمیگیرد اهلی شیرازی : رباعیات
شماره ۵۶۹ - ایچشمه آفتاب با روی چو ماه
ایچشمه آفتاب با روی چو ماه عطار نیشابوری : باب چهل و هفتم: در معانیی كه تعلق به شمع دارد
شماره ۲۹ - با دل گفتم که راه دلبر گیرم
با دل گفتم که راه دلبر گیرم نظیری نیشابوری : غزلیات
شماره ۴۰۳ - نیم ز کعبه به می خوردن مجاز خجل
نیم ز کعبه به می خوردن مجاز خجل شاه نعمتالله ولی : غزلیات
غزل ۲۳۷ - ای عاشقان ای عاشقان ما را بیانی دیگر است
ای عاشقان ای عاشقان ما را بیانی دیگر است شاه نعمتالله ولی : غزلیات
غزل ۲۶۸ - عشق مستست و عقل مخمور است
عشق مستست و عقل مخمور است فضولی : غزلیات
شماره ۵ - بکه نسبت کنم آن سرو صنوبر قد را
بکه نسبت کنم آن سرو صنوبر قد را قاآنی شیرازی : قصاید
قصیدهٔ شمارهٔ ۳۴ - در تهنیت خطان و تطهیر شاهزاده آزاده عباس میرزا ثمره الفواد شهریار ماضی محمدشاه غازی طاب ثراه فرماید
این چه جشنست کزو جان جهان در طرب است سعدی : باب هشتم در آداب صحبت
شماره ۵۵ - دوستی را که به عمری فرا چنگ آرند، نشاید که به یک دم بیازارند
دوستی را که به عمری فرا چنگ آرند، نشاید که به یک دم بیازارند.
