مولوی : رباعیات
رباعی ۱۳۲۴ - مائیم که گه نهان و گه پیدائیم
مائیم که گه نهان و گه پیدائیم غزالی : رکن دوم - رکن معاملات
بخش ۱ - رکن دوم (رکن معاملات است)
و آن نیز ده اصل است فیض کاشانی : غزلیات
غزل ۶۶ - سالک راه حق بیا همت از اولیا طلب
سالک راه حق بیا همت از اولیا طلب ابن یمین فَرومَدی : رباعیات
شماره ۹۹ - بیزحمت مشاطه رخت همچو مهست
بیزحمت مشاطه رخت همچو مهست فروغی بسطامی : غزلیات
غزل ۴۱ - نه دست آن که بگیریم زلف ماهی را
نه دست آن که بگیریم زلف ماهی را غزالی : رکن دوم - رکن معاملات
بخش ۱۲ - اما آداب حاضر شدن
آن است که در انتظار ندارد و تعجیل نکند و بر جای بهتر ننشیند، آن جا نشیند که میزبان اشارت کند و اگر دیگر مهمانان صدر به وی تسلیم کنند. وی راه تواضع گیرد. و در برابر حجره زنان ننشیند و در جایی که طعام از آن جا بیرون آرند بسیار ننگرد و چون بنشیند، کسی را که به وی نزدیک باشد تحیت کند و بپرسد و اگر منکر بیند انکار کند و اگر تغییر نتواند کرد بیرون آید. اثیر اخسیکتی : غزلیات
شماره ۱۳۱ - به حق آنکه جز از تو، کسی گزیده نیم
به حق آنکه جز از تو، کسی گزیده نیم واعظ قزوینی : غزلیات
شماره ۲۹۴ - همچنان کز آب سرو بوستان قد میکشد
همچنان کز آب سرو بوستان قد میکشد ناصرخسرو : قصاید
قصیده ۱۶۳ - اگر بر تن خویش سالار و میرم
اگر بر تن خویش سالار و میرم اسیر شهرستانی : غزلیات
شماره ۱۷۶ - حرف مجنون تو از گلبرگ تر نازکتر است
حرف مجنون تو از گلبرگ تر نازکتر است فیض کاشانی : غزلیات
غزل ۶۵۰ - شبها حدیث زلف تو تکرار میکنم
شبها حدیث زلف تو تکرار میکنم خاقانی : رباعیات
شماره ۱۲۶ - جانان شد و دل به دست هجرانم داد
جانان شد و دل به دست هجرانم داد ایرانشان : کوشنامه
بخش ۳۶۴ - شارستانی به نام ارم
دگر شارسْتانی ست از سیم ناب سرایندهٔ فرامرزنامه : فرامرزنامه
بخش ۶۹ - آمدن کید،پیش فرامرز و بردن فرامرز را به شهر خویش
چو بشنید زین گونه کید گزین فیض کاشانی : غزلیات
غزل ۳۸۱ - اگر سوی شام ار بری میرود
اگر سوی شام ار بری میرود رشیدالدین میبدی : ۳- سورة آل عمران- مدنیة
۱۸ - النوبة الاولى
قوله تعالى: إِنَّ أَوَّلَ بَیْتٍ وُضِعَ لِلنَّاسِ، اول خانهاى که بر زمین نهادند مردمان را، لَلَّذِی بِبَکَّةَ این است که به مکة، مُبارَکاً برکت کرده در آن، وَ هُدىً لِلْعالَمِینَ (۹۷) و نشانى ساخته جهانیان را. خواجوی کرمانی : غزلیات
غزل ۵۷۴ - چون آتش خور شعله زد از شیشه شفاف
چون آتش خور شعله زد از شیشه شفاف فرخی سیستانی : قصاید
شمارهٔ ۲۹ - در تهنیت جشن سده و مدح وزیر گوید
گر نه آیین جهان از سر همی دیگر شود خواجوی کرمانی : غزلیات
غزل ۳۷۹ - در آن مجلس که جام عشق نوشند
در آن مجلس که جام عشق نوشند میرزا آقاخان کرمانی : نامهٔ باستان
بخش ۱۷ - جنگ با آلیات درلیدیا
چو از کار نینویه پرداخت شاه
رباعی ۱۳۲۴ - مائیم که گه نهان و گه پیدائیم
مائیم که گه نهان و گه پیدائیم غزالی : رکن دوم - رکن معاملات
بخش ۱ - رکن دوم (رکن معاملات است)
و آن نیز ده اصل است فیض کاشانی : غزلیات
غزل ۶۶ - سالک راه حق بیا همت از اولیا طلب
سالک راه حق بیا همت از اولیا طلب ابن یمین فَرومَدی : رباعیات
شماره ۹۹ - بیزحمت مشاطه رخت همچو مهست
بیزحمت مشاطه رخت همچو مهست فروغی بسطامی : غزلیات
غزل ۴۱ - نه دست آن که بگیریم زلف ماهی را
نه دست آن که بگیریم زلف ماهی را غزالی : رکن دوم - رکن معاملات
بخش ۱۲ - اما آداب حاضر شدن
آن است که در انتظار ندارد و تعجیل نکند و بر جای بهتر ننشیند، آن جا نشیند که میزبان اشارت کند و اگر دیگر مهمانان صدر به وی تسلیم کنند. وی راه تواضع گیرد. و در برابر حجره زنان ننشیند و در جایی که طعام از آن جا بیرون آرند بسیار ننگرد و چون بنشیند، کسی را که به وی نزدیک باشد تحیت کند و بپرسد و اگر منکر بیند انکار کند و اگر تغییر نتواند کرد بیرون آید. اثیر اخسیکتی : غزلیات
شماره ۱۳۱ - به حق آنکه جز از تو، کسی گزیده نیم
به حق آنکه جز از تو، کسی گزیده نیم واعظ قزوینی : غزلیات
شماره ۲۹۴ - همچنان کز آب سرو بوستان قد میکشد
همچنان کز آب سرو بوستان قد میکشد ناصرخسرو : قصاید
قصیده ۱۶۳ - اگر بر تن خویش سالار و میرم
اگر بر تن خویش سالار و میرم اسیر شهرستانی : غزلیات
شماره ۱۷۶ - حرف مجنون تو از گلبرگ تر نازکتر است
حرف مجنون تو از گلبرگ تر نازکتر است فیض کاشانی : غزلیات
غزل ۶۵۰ - شبها حدیث زلف تو تکرار میکنم
شبها حدیث زلف تو تکرار میکنم خاقانی : رباعیات
شماره ۱۲۶ - جانان شد و دل به دست هجرانم داد
جانان شد و دل به دست هجرانم داد ایرانشان : کوشنامه
بخش ۳۶۴ - شارستانی به نام ارم
دگر شارسْتانی ست از سیم ناب سرایندهٔ فرامرزنامه : فرامرزنامه
بخش ۶۹ - آمدن کید،پیش فرامرز و بردن فرامرز را به شهر خویش
چو بشنید زین گونه کید گزین فیض کاشانی : غزلیات
غزل ۳۸۱ - اگر سوی شام ار بری میرود
اگر سوی شام ار بری میرود رشیدالدین میبدی : ۳- سورة آل عمران- مدنیة
۱۸ - النوبة الاولى
قوله تعالى: إِنَّ أَوَّلَ بَیْتٍ وُضِعَ لِلنَّاسِ، اول خانهاى که بر زمین نهادند مردمان را، لَلَّذِی بِبَکَّةَ این است که به مکة، مُبارَکاً برکت کرده در آن، وَ هُدىً لِلْعالَمِینَ (۹۷) و نشانى ساخته جهانیان را. خواجوی کرمانی : غزلیات
غزل ۵۷۴ - چون آتش خور شعله زد از شیشه شفاف
چون آتش خور شعله زد از شیشه شفاف فرخی سیستانی : قصاید
شمارهٔ ۲۹ - در تهنیت جشن سده و مدح وزیر گوید
گر نه آیین جهان از سر همی دیگر شود خواجوی کرمانی : غزلیات
غزل ۳۷۹ - در آن مجلس که جام عشق نوشند
در آن مجلس که جام عشق نوشند میرزا آقاخان کرمانی : نامهٔ باستان
بخش ۱۷ - جنگ با آلیات درلیدیا
چو از کار نینویه پرداخت شاه