نهج البلاغه : نامه ها
وصيت امام عليه السلام به فرزندانش پس ازضربت ابن ملجم
و من وصية له عليه‌السلام للحسن و الحسين عليهماالسلام لما ضربه ابن ملجم لعنه الله
سعدی : قطعات
شماره ۲۲۷ - هر دم زبان مرده همی گوید این سخن
هر دم زبان مرده همی گوید این سخن
سعدی : مفردات
بیت ۱۰
خواهی که به طبعت همه کس دارد دوست
کمال خجندی : غزلیات
شماره ۲۴۳ - ما را نه غم ننگ و نه اندیشه نام است
ما را نه غم ننگ و نه اندیشه نام است
امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شماره ۱۱ - چو بگشایی لب شکر شکن را
چو بگشایی لب شکر شکن را
ملک‌الشعرای بهار : ارمغان بهار
فقرۀ ۵۰
شرم‌گین زن اگر با تو دوست بود ا‌وی را به زنی‌، بر زیرک‌مرد دانا ده‌، چه زیرک و دانامرد همانا چنانچون زمین نیکوست که تخم بر وی پراکنده و گونه گونه خوربار از وی برآید.
جامی : دفتر اول
بخش ۴۰ - در بیان جواب از سؤالی که چون بنده مختار در اختیار خود مجبور باشد اختیار وی به جبر راجع شود پس حکمت تکلیف وی به اوامر و نواهی چه باشد
گر تو گویی چو بنده مامور
نهج البلاغه : حکمت ها
لزوم وجود نشاط در انجام کارها
وَ قَالَ عليه‌السلام إِنَّ لِلْقُلُوبِ شَهْوَةً وَ إِقْبَالاً وَ إِدْبَاراً فَأْتُوهَا مِنْ قِبَلِ شَهْوَتِهَا وَ إِقْبَالِهَا فَإِنَّ اَلْقَلْبَ إِذَا أُكْرِهَ عَمِيَ
مولوی : غزلیات
غزل ۱۸۳۹ - واقعه‌یی بدیده‌ام لایق لطف و آفرین
واقعه‌یی بدیده‌ام لایق لطف و آفرین
اوحدالدین کرمانی : الباب الاول: فی التوحید و التقدیس و الذکر و نعت النبوة
شمارهٔ ۱۷۸ - الاسرار
در دایرهٔ وجود بی سهو و سقط
امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شماره ۲۵۹ - ترک من طره مشوش کرده است
ترک من طره مشوش کرده است
کمال خجندی : غزلیات
شماره ۷۰ - آن سرو که آمد بر ما از چمن کیست
آن سرو که آمد بر ما از چمن کیست
مولوی : غزلیات
غزل ۲۴۹۶ - خواجه ترش مرا بگو سرکه به چند می‌دهی؟
خواجه ترش مرا بگو سرکه به چند می‌دهی؟
ملک‌الشعرای بهار : قصاید
شمارهٔ ۵۳ - انگشتری
تا لب جانان ز تنگی شکل انگشتر گرفت
سعیدا : رباعیات
شماره ۳۸ - تا پیش خدایت سفری حاجت نیست
تا پیش خدایت سفری حاجت نیست
نشاط اصفهانی : مفردات
شماره ۲۸ - میروم تا چه کند مکرمت باده فروش
میروم تا چه کند مکرمت باده فروش
فروغی بسطامی : غزلیات
غزل ۳۳ - چنان بر صید مرغ دل فکند آن زلف پرچین را
چنان بر صید مرغ دل فکند آن زلف پرچین را
مولوی : غزلیات
غزل ۲۷۵۹ - گویم سخن لب تو، یا نی؟
گویم سخن لب تو، یا نی؟
جامی : سبحة‌الابرار
بخش ۲۵ - عقد ششم در بیان آنکه ذات حق سبحانه حقیقت وجود است و هر حقیقت که مشهود است به سریان ذاتی وی موجود است
بعد ازان مرغ ظهورش پر و بال
سعدی : مفردات
بیت ۶۷
این باد و بروت و نخوت اندر بینی