تعداد ۲۱۱۵۲ گوهر مطابق با وزن مورد نظر شما پیدا شد:
حزین لاهیجی : رباعیات
شماره ۲۱۳ - معنی طلبی، بساط صورت ته کن
برو به گوهر
معنی طلبی، بساط صورت ته کن
بگذار حزین فسانه، ساز ره کن
در مجلس حال، قال را ره نبود
دل می خواهی زبان خود کوته کن
حزین لاهیجی : رباعیات
شماره ۲۱۴ - پیش کرمت دست تهی آوردم
برو به گوهر
پیش کرمت دست تهی آوردم
نزد تو، کمیّ و کوتهی آوردم
بیماری هجر داشتم، جام وصال
نوشیدم و رویی به بهی آوردم
حزین لاهیجی : رباعیات
شماره ۲۱۵ - گر قدر به روستا نمی دارندم
برو به گوهر
گر قدر به روستا نمی دارندم
در مصر معظّمان خریدارندم
تنها شده ام کنون درین غربتگاه
یاران به دیار خویش بسیارندم
حزین لاهیجی : رباعیات
شماره ۲۱۶ - تا کی گل عیش در چمنها جویم؟
برو به گوهر
تا کی گل عیش در چمنها جویم؟
آوارهٔ خود را به وطنها جویم؟
در پیچ و خم زلف بتان می گردم
شاید دل خود، درین شکنها جویم
حزین لاهیجی : رباعیات
شماره ۲۱۷ - پرسید ز یار خود، یکی از یاران
برو به گوهر
پرسید ز یار خود، یکی از یاران
کی دوست بگو چگونه ای؟ گفت ای جان
فرسوده شد از خوردن نعمت دندان
لیک ازگله، یک روز نیاسود زبان
حزین لاهیجی : رباعیات
شماره ۲۱۸ - ای رهرو عشق، کاهلی پیشه مکن
برو به گوهر
ای رهرو عشق، کاهلی پیشه مکن
در کالبد فسردگی ریشه مکن
جانان سر وصل پاکبازان دارد
گر جان طلبد بباز و اندیشه مکن
حزین لاهیجی : رباعیات
شماره ۲۱۹ - نه قصّهٔ سرسری، نه بازی ست سخن
برو به گوهر
نه قصّهٔ سرسری، نه بازی ست سخن
خونین جگریّ و جانگدازیست سخن
مردانه قدم زن آنچنان کز شادی
نازد به خطابت که نیازی ست سخن
حزین لاهیجی : رباعیات
شماره ۲۲۰ - آن راحت جان و دل شیدایی من
برو به گوهر
آن راحت جان و دل شیدایی من
گویا ز خدا خواست جگر خایی من
شب های غمت نگفت چون می گذرد
یک روز نکرد یاد تنهایی من
حزین لاهیجی : رباعیات
شماره ۲۲۱ - ای دیدهٔ زار من چه خواهی کردن؟
برو به گوهر
ای دیدهٔ زار من چه خواهی کردن؟
جز اشک نثار من چه خواهی کردن؟
با گریه نمانده است لخت جگری
در جیب و کنار من چه خواهی کردن؟
حزین لاهیجی : رباعیات
شماره ۲۲۲ - صوفی، اگرت هوای کشف است و یقین
برو به گوهر
صوفی، اگرت هوای کشف است و یقین
بگذار حدیث نفس و بشنو ز حزین
از چلّه نشینی نشود کاری راست
پیوسته کمانِ کج بود چلّه نشین
حزین لاهیجی : رباعیات
شماره ۲۲۳ - یاران عزیز و نور بینایی من
برو به گوهر
یاران عزیز و نور بینایی من
رفتند چو هوش از سر سودایی من
رفتند و گذاشتند با بی کسیم
اندیشه نکردند ز تنهایی من
حزین لاهیجی : رباعیات
شماره ۲۲۴ - حق ظاهر و خلق در حجاب افزودن
برو به گوهر
حق ظاهر و خلق در حجاب افزودن
سرچشمهٔ خورشید به خاک اندودن
تو بی خبر از قصور و ادراک خودی
موجود، نهان نمی تواند بودن
حزین لاهیجی : رباعیات
شماره ۲۲۵ - آمد سحر آن نگار خونین جگران
برو به گوهر
آمد سحر آن نگار خونین جگران
پرسید ز احوال منِ دل نگران
کردم ز فراق شکوه، خندان شد و گفت
من در دل و بی نصیب، کوته نظران
حزین لاهیجی : رباعیات
شماره ۲۲۶ - ای گل تو به بویی دل خود شاد مکن
برو به گوهر
ای گل تو به بویی دل خود شاد مکن
با رنگ پریده جلوه بنیاد مکن
بلبل، تو هم افسانه فروشی بگذار
کار دل ماست عشق، فریاد مکن
حزین لاهیجی : رباعیات
شماره ۲۲۷ - ای بخت نژند در سیاهی بی تو
برو به گوهر
ای بخت نژند در سیاهی بی تو
تن زار و نزار، چهره کاهی بی تو
با تو، سر و پا برهنه در کنج خراب
خوشتر که به تخت پادشاهی بی تو
حزین لاهیجی : رباعیات
شماره ۲۲۸ - ای خاک وفا رفته به باد از دل تو
برو به گوهر
ای خاک وفا رفته به باد از دل تو
یک دل به جهان نگشته شاد از دل تو
یکبار نمی رسی به داد دل من
داد از دل تو، هزار داد از دل تو
حزین لاهیجی : رباعیات
شماره ۲۲۹ - ای در دل هر قطره تمنّا از تو
برو به گوهر
ای در دل هر قطره تمنّا از تو
وی در سر هر حباب سودا از تو
ممنون دل و دیدهٔ خونبار نیم
جام از تو و باده از تو، مینا از تو
حزین لاهیجی : رباعیات
شماره ۲۳۰ - ای دُرّ یتیم، دیده دریا از تو
برو به گوهر
ای دُرّ یتیم، دیده دریا از تو
آه از تو و ناله سینه فرسا از تو
خندان گذری ز چشم خونبار و خوشیم
دل از تو و دیده ازتو و ما از تو
حزین لاهیجی : رباعیات
شماره ۲۳۱ - ای عاشق محزون، دل ناشاد تو کو؟
برو به گوهر
ای عاشق محزون، دل ناشاد تو کو؟
وی کوه گرانِ درد، فرهاد تو کو؟
وحشی تری از خود به کمین داشته ای
ای صید به خون تپیده، صیاد تو کو؟
حزین لاهیجی : رباعیات
شماره ۲۳۲ - سرّ غم عشق را، ز بیگانه مجو
برو به گوهر
سرّ غم عشق را، ز بیگانه مجو
از واعظ بی خبر، جز افسانه مجو
مستم، ره هوشیاری از من مطلب
افسانهٔ عقل را ز دیوانه مجو