شماره ۱ - به گیتی بهتر از دانشوری نیست
شماره ۱۳ - هر که را دانش و کنش شد یار
شماره ۲۳ - ای پسر گر کنی مرا پسری
بخش ۲۲ - درمذمت دروغ
بخش ۲۴ - نصیحت
بخش ۳۰ - در امر به نیکی ونهی از بدی
بخش ۳۴ - درنماز و روزه
بخش ۳۸ - در ادای سخن گوید
شماره ۱۰ - بی علم کسی بود که نا اهل بود
شماره ۲۴ - از علم بود عمل «وفایی» منظور
شماره ۷۳ - گر بیعمل از علم کسی بهره ندید
شمارهٔ ۳۳ - به شاهد لغت هلیدن، بمعنی فرو گذاشتن
شمارهٔ ۷۸ - به شاهد لغت داشن، بمعنی عطا، داشاد
شمارهٔ ۱۰۲ - به شاهد لغت چیستان، بمعنی اغلوطه پرسیدنی که بعربی لغز گویند
شمارهٔ ۱۸۷ - کهله بر
شمارهٔ ۳۶۲ - مکتب دار
شمارهٔ ۶ - چشمه آب حیات
شمارهٔ ۱۱ - قافلهٔ سوداگر
شمارهٔ ۱۲ - نتیجه راستی
شمارهٔ ۱۴ - علم و عمل