حکایت ۲ - حکیمی پسران را پند همیداد که جانان پدر، هنر آموزید
حکایت ۳ - یکی از فضلا تعلیم ملکزادهای همیداد و ضرب بیمحابا زدی
حکایت ۴ - معلم کُتّابی دیدم در دیار مغرب، ترشرویِ تلخگفتار بدخویِ
حکایت ۶ - پادشاهی پسری را به ادیبی داد و گفت: این فرزند توست
حکایت ۱۴ - مردکی را چشم درد خاست، پیش بیطار رفت
شماره ۳ - دو کس رنج بیهوده بردند و سعی بیفایده کردند
شماره ۳۴ - کارها به صبر بر آید و مُستَعجِل به سر در آید
شماره ۳۵ - نادان را به از خاموشی نیست وگر این مصلحت بدانستی نادان نبودی
شماره ۹۲ - نیکبختان به حکایت و امثال پیشینیان پند گیرند
رباعی ۴۵ - از خواری شاگرد و ز فخر استاد
بخش ۱۲ - محاسن کلیله و دمنه
بخش ۱ - بسم الله الرحمن الرحیم
بخش ۲ - خواننده باید اصل و غرض تألیف کتاب را بشناسد
بخش ۳ - فایده در فهم است نه حفظ
بخش ۴ - علم به کردار نیک جمال گیرد
بخش ۵ - و فایده در تعلم حرمت ذات و عزت نفس است، پس تعلیم دیگران، که اگر بافادت مشغول گردد و در نصیب خویش غفلت ورزد همچون چشمه ای باشد که از آب او همه کس را من
بخش ۱۲ - و خوانندگان این کتاب را باید که همت بر تفهم معانی مقصور گردانند و وجوه استعارات را بشناسد تا از دیگر کتب و تجارب بی نیاز شوند، و همچون کسی نباشد که مش
بخش ۴۱ - ادامهٔ حکایت دو شریک
بخش ۱۰ - حکایت طبیب حاذقی که چشمش ضعیف شده بود
بخش ۴ - موش این فصول بشنود، و زود در بریدن بندها ایستادکه مطوقه بدان بسته بود. گفت: نخست ازان یاران گشای. موش بدین سخن التفات ننمود. گفت: ای دوست، ابتدا از بر