آموزشی

گوهرهایی که با این برچسب نشانه‌گذاری شده‌اند.

سعدی باب هفتم در تأثیر تربیت حکایت ۲ - حکیمی پسران را پند همی‌داد که جانان پدر، هنر آموزید سعدی باب هفتم در تأثیر تربیت حکایت ۳ - یکی از فضلا تعلیم ملک‌زاده‌ای همی‌داد و ضرب بی‌محابا زدی سعدی باب هفتم در تأثیر تربیت حکایت ۴ - معلم کُتّابی دیدم در دیار مغرب، ترشرویِ تلخ‌گفتار بدخویِ سعدی باب هفتم در تأثیر تربیت حکایت ۶ - پادشاهی پسری را به ادیبی داد و گفت: این فرزند توست سعدی باب هفتم در تأثیر تربیت حکایت ۱۴ - مردکی را چشم درد خاست، پیش بیطار رفت سعدی باب هشتم در آداب صحبت شماره ۳ - دو کس رنج بیهوده بردند و سعی بی‌فایده کردند سعدی باب هشتم در آداب صحبت شماره ۳۴ - کارها به صبر بر آید و مُستَعجِل به سر در آید سعدی باب هشتم در آداب صحبت شماره ۳۵ - نادان را به از خاموشی نیست وگر این مصلحت بدانستی نادان نبودی سعدی باب هشتم در آداب صحبت شماره ۹۲ - نیکبختان به حکایت و امثال پیشینیان پند گیرند رضی‌الدین آرتیمانی رباعیات رباعی ۴۵ - از خواری شاگرد و ز فخر استاد نصرالله منشی مقدمهٔ نصرالله منشی بخش ۱۲ - محاسن کلیله و دمنه نصرالله منشی مفتتح کتاب بر ترتیب ابن المقفع بخش ۱ - بسم الله الرحمن الرحیم نصرالله منشی ابتدای کلیله و دمنه، و هو من کلام بزرجمهر البختکان بخش ۲ - خواننده باید اصل و غرض تألیف کتاب را بشناسد نصرالله منشی ابتدای کلیله و دمنه، و هو من کلام بزرجمهر البختکان بخش ۳ - فایده در فهم است نه حفظ نصرالله منشی ابتدای کلیله و دمنه، و هو من کلام بزرجمهر البختکان بخش ۴ - علم به کردار نیک جمال گیرد نصرالله منشی ابتدای کلیله و دمنه، و هو من کلام بزرجمهر البختکان بخش ۵ - و فایده در تعلم حرمت ذات و عزت نفس است، پس تعلیم دیگران، که اگر بافادت مشغول گردد و در نصیب خویش غفلت ورزد همچون چشمه ای باشد که از آب او همه کس را من نصرالله منشی ابتدای کلیله و دمنه، و هو من کلام بزرجمهر البختکان بخش ۱۲ - و خوانندگان این کتاب را باید که همت بر تفهم معانی مقصور گردانند و وجوه استعارات را بشناسد تا از دیگر کتب و تجارب بی نیاز شوند، و همچون کسی نباشد که مش نصرالله منشی باب الاسد و الثور بخش ۴۱ - ادامهٔ حکایت دو شریک نصرالله منشی باب الفحص عن امر دمنة بخش ۱۰ - حکایت طبیب حاذقی که چشمش ضعیف شده بود نصرالله منشی باب الحمامة المطوقة و الجرذ والغراب والسلحفاة والظبی بخش ۴ - موش این فصول بشنود، و زود در بریدن بندها ایستادکه مطوقه بدان بسته بود. گفت: نخست ازان یاران گشای. موش بدین سخن التفات ننمود. گفت: ای دوست، ابتدا از بر