شماره ۳۰۴ - خوش به آسانی به آخر راه مشکل می برند
شماره ۳۰۷ - آن که پشت دست رد بر نقره و زر می زند
شماره ۳۴۰ - گدا که بر سر راه بخیل می آید
شماره ۳۴۸ - فقر، دل های سیه را کرده است اکثر سفید
شماره ۳۸۴ - اشکی که به گلشن چمن آرا نکند کس
شماره ۴۱۳ - در جهان هرگز دلا منشین ز پای احتیاط
شماره ۴۳۴ - بسکه دلگیرم ز چین گوشهٔ ابروی خلق
شماره ۴۷۶ - اگرچه در نظر خلق اعتبار ندارم
شماره ۵۵۳ - فلک به این همه رنگی که بر هوا بسته
شماره ۱۲ - امروز که سنگ و سیم و زر در کار است
شماره ۱۸ - خوش حالت آن مرد که خیرانجام است
شماره ۲۹ - زنهار مگو که واحد و رام یکی است
شماره ۶۵ - قومی با خویش اعتباری دارند
شماره ۶۶ - گیرم که جهان را به کمندی گیرند
شماره ۶۸ - آنان که به علم خویش مغرورانند
شماره ۱۱۱ - دنیا که وفایش و بقایش معلوم
شماره ۱۳۳ - با نفس دغل تو بدگمان باشی به
شماره ۱۰ - صف به صف مژگان خونریزش به جنگ آماده اند
شماره ۱۴ - دلبرم منعم است و من درویش
شماره ۷۸ - جان گنه کار است و مجرم، رحمت جانان کجاست؟