احساسات

واعظ قزوینی غزلیات شماره ۴۲۲ - گهر بر خویشتن پیچد ز فکر عقد دندانش واعظ قزوینی غزلیات شماره ۴۷۹ - چو رنگ خویش، هردم انقلاب ساکنی دارم واعظ قزوینی غزلیات شماره ۵۴۰ - حال ما خواهی بدانی، زلف خوبان را ببین واعظ قزوینی رباعیات شماره ۲۲ - ما را نه حرف تند یاران ضرر است واعظ قزوینی رباعیات شماره ۳۹ - جایی که کسی پی نبرد، بی جایی است واعظ قزوینی رباعیات شماره ۵۶ - آتش اگرت ز عشق در سر باشد واعظ قزوینی ماده تاریخ شمارهٔ ۱۷ - در مرگ کسی واعظ قزوینی ابیات پراکنده شماره ۲۳ - اگر تمکین حسنش بگذرد در دل گلستان را واعظ قزوینی ابیات پراکنده شماره ۳۰ - عشق میگردد دوا زخم دل غم پیشه را واعظ قزوینی ابیات پراکنده شماره ۵۲ - مد نظر، از روی گلت آب حیات است واعظ قزوینی ابیات پراکنده شماره ۷۵ - بر ما سخن سرد عزیزان نه گران است واعظ قزوینی ابیات پراکنده شماره ۸۴ - افتادگیم ساخته منظور نظرها واعظ قزوینی ابیات پراکنده شماره ۱۶۸ - این بساطی که فرو چیده یی از ساده دلی واعظ قزوینی ابیات پراکنده شماره ۲۰۴ - گریه از کردار ما، مقبول جانان است و بس واعظ قزوینی ابیات پراکنده شماره ۲۰۵ - شمع است که گریان شده در بزم وصالش؟ واعظ قزوینی ابیات پراکنده شماره ۲۰۶ - ز بس داغست از رنگینی لبهای میگونش واعظ قزوینی ابیات پراکنده شماره ۲۱۳ - گمنام بسکه همچو وفا در زمانه ام واعظ قزوینی ابیات پراکنده شماره ۲۱۴ - تا بجان آتش فتاد از شوق آن جانانه ام واعظ قزوینی ابیات پراکنده شماره ۲۱۵ - . . . واعظ قزوینی ابیات پراکنده شماره ۲۲۱ - ز بس نومیدی از امیدهای خویشتن دیدم