شماره ۱۴۷ - شیرین من آنکه رشک نقش چینی ست
شماره ۱۶۴ - در عشق دلم فراق بهر افتاده ست
شماره ۲۰۷ - خلوتگه جان جز شکن موی تو نیست
شماره ۲۴۱ - از باد صبا دلم چو بوی تو گرفت
شماره ۳۱۹ - عشق تو به شوریده سری فاشم کرد
شماره ۳۴۹ - گوئی که لبم بر لب نوش تو رسد
شماره ۳۶۳ - از بسکه رخ نامه به خون تر می شد
شماره ۴۰۵ - گه گریه ز مهرت آشنائی بدهد
شماره ۴۱۸ - در چشم سپهر سرمه شرم شود
شماره ۴۲۲ - هرگز هوست زین دل مستم نشود
شماره ۵۳۲ - دی گفت ز روی آزمون دلدارم
شمارهٔ ۴ - خانه بیگانه!
شماره ۹۱ - بر لب به غیر ناله که دمساز مانده است
شماره ۱۲۲ - نشاطانگیز آفاقست اگر صاحبدمی خندد
شماره ۱۴۴ - خوش آنکه شمع خلوتم آن سروناز بود
شماره ۱۵۳ - بدی از نیک بر نمیآید
شماره ۲۱۰ - بکویش میرود گاهی ز من آهی نمیدانم
شماره ۲۴ - درد دل ما که داستان دگر است
شماره ۲۸ - این گل کف دست گلعذاری بوده است
شماره ۵۱ - آخر ثمر مهر تو کین بود ایدوست