شماره ۲۳۹ - چون ابر بهاری به سرم سایه فکن شد
شماره ۲۵۴ - قاصد دلی آزرده تر از آبله دارد
شماره ۲۵۸ - حسن چندی سر به دل شوخی و خودرایی دهد
شماره ۳۴۶ - از نقل و باده گوشه دل گشته روشنش
شماره ۴۴۹ - شکوه نقصان داشت فصلی از میان انداختم
شماره ۴۷۴ - چه خوشست از دو یکدل سر حرف باز کردن
شماره ۵۱۴ - آب رز در خم آتشین نشده
شماره ۵۲۲ - بر دماغم دویده شیدایی
شمارهٔ ۱۳ - ایضا در مدح صاحبی ابوالفتح بهادر عبدالرحیم خان خانان بن بیرام خان هنگامی که بیلغار از گجرات به دارالسلطنه اگره آمده بودند و اول مداحی و ملازمت این چاکر بوده گفته شده
شماره ۷ - چون شمع تنت ز آتش محفل گرمست
شماره ۱۲۶ - دل جز ز دو زلف پرخم و پیچ مجو
شماره ۵۶ - گرفتم در نظر، هر جا شدم، آن قد موزون را
شماره ۱۷۷ - پیری رسید و، از همه وقت کناره است
شماره ۲۳۱ - عرق بر خویش چون از تاب آن گلبرگ تر پیچد
شماره ۲۴۷ - گرچه درد دل ما شرح و بیانی دارد
شماره ۲۶۶ - در هر سخن، سخنور صد تاب میخورد
شماره ۲۷۰ - چو حرف دانه خالش، قلم مذکور میسازد
شماره ۲۹۲ - گره در ابروان، از گرمی خویش چو اخگر شد
شماره ۳۰۲ - یار در نکته سرایی نه ز کس میماند
شماره ۳۵۴ - تنها ز لفظ، شعر تو دلبر نمیشود