شماره ۲۵۰ - دلم مجنون و، لیلی آن نگاه عشوه ساز او
شماره ۲۸ - جز فراز لب جان پرورش آن جادوی چشم
شماره ۶۴ - جای زه از آن سخت کمان ابرو داد
شماره ۸۱ - عقل و دل و دین بستم از آن زلف دراز
شماره ۱۰۴ - بیش از همه کس و از همه کس کم مائیم
شماره ۱۲۲ - جز ما و دل وین خرد بیگانه
شمارهٔ ۳۸ - پاسخ نامه ای است که بدوستی نگاشته
شمارهٔ ۱۳۰ - به یکی از دوستان نزدیک نوشته
شماره ۱۳۲ - ای از بر من دور همانا خبرت نیست
شمارهٔ ۱۶۷ - به دوستی نگاشته
شمارهٔ ۱۸۳ - به حاج محمد اسمعیل طهرانی نوشته
شمارهٔ ۴۵ - به میرزا حسن مطرب نگاشته
شمارهٔ ۷۳ - در اظهار قرب معنوی نگاشته
شماره ۴۴ - یار، جان میطلبد، سر نگذارم چه کنم؟
شماره ۱۳۳ - خوشا سودای عشق و روزگارش
شماره ۲۷ - عکاس، تو در هنروری طاق استی
بخش ۵ - صفت رزّازان
شماره ۲۸ - نگار من چو تو زیبا نگار بسیار است
شماره ۵۵ - آن را که به کف سیمی و در دست زری نیست
شماره ۵۹ - برده دل از من پریرویی نمیگویم که کیست