غزل ۲۸۷ - روی است بنامیزد یا ماه تمام است آن
غزل ۲۹۰ - در یک سخن آن همه عتیبش بین
غزل ۲۹۱ - شب من دام خورشید است گوئی زلف یار است این
غزل ۳۱۱ - ای برقرار خوبی، با تو قرار من چه
غزل ۳۱۵ - درا تا سیل بنشانم ز دیده
غزل ۳۳۱ - این چه شور است آخر ای جان کز جهان انگیختی
شمارهٔ ۵۵ - وقتی او را از رفتن به خراسان منع می‌کردند مشتاقانه این قصیدهٔ را سرود
شمارهٔ ۶۲ - در ستایش منوچهر بن فریدون شروان شاه
شمارهٔ ۶۸ - مطلع دوم
شمارهٔ ۹۲ - این قصیدهٔ را در زمان کودکی در ستایش فخر الدین منوچهر بن فریدون شروان شاه سروده است
شمارهٔ ۱۸۲ - در مدح پدر خویش علی نجار
شمارهٔ ۲۱۵ - در مدح ابوالمظفر جلال الدین شروان‌شاه اخستان
شماره ۱ - بی زحمت تو با تو وصالی است مرا
شماره ۶ - می‌ساخت چو صبح لاله‌گون رنگ هوا
شماره ۱۳ - بختی دارم چو چشم خسرو همه خواب
شماره ۳۱ - از فیض خیالت چمن سینه شکفت
شماره ۳۵ - در ظاهر اگر دست نظر کوتاه است
شماره ۴۰ - خاقانی را دل تف از درد بسوخت
شماره ۵۷ - عشق آمد و عقل رفت و منزل بگذاشت
شماره ۶۵ - خاقانی را گلی به چنگ افتاده است
دسترسی سریع
صفحات برجسته
گشت و گذار
با گوهرین
۱۳۹۵ - ۱۴۰۵
