شماره ۳۴۳ - روزی که سر زلف چو چوگان داری
قصیده ۱۳ - دوال رحلت چون بر زدم به کوس سفر
قصیدهٔ شمارهٔ ۱۹ - چون رعد در جهان فتد آوازم
شمارهٔ ۱۰ - نه خفته نه بیدار نه دیوانه نه هشیار
غزل ۳۲ - کار دل از آرزوی دوست به جانست
غزل ۵۱ - باز کی گیرم اندر آغوشت
غزل ۵۲ - رایت حسن تو از مه برگذشت
غزل ۵۶ - مرا با دلبری کاری بیفتاد
غزل ۶۹ - جان نقش رخ تو بر نگین دارد
غزل ۷۰ - یار با هرکسی سری دارد
غزل ۸۲ - عشق ترا خرد نباید شمرد
غزل ۸۹ - نه دل کم عشق یار میگیرد
غزل ۹۲ - جانا دهان تنگت صد تنگ شکر ارزد
غزل ۱۰۲ - مرا گر چون تو دلداری نباشد
غزل ۱۱۱ - رخ خوبت خدای میداند
غزل ۱۱۷ - درد تو دلا نهان نماند
غزل ۱۲۴ - نوبت حسن ترا لطف تو گر پنج کند
غزل ۱۳۱ - زلفش اندر جور تلقین میکند
غزل ۱۳۹ - دوش تا صبح یار در بر بود
غزل ۱۸۹ - ای زلف تابدار ترا صدهزار خم